17 Aug 2007

ခြင့္ျပဳပါ

ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ေရးျခင္းကိစၥကို ေခတၱရပ္နားထားပါဦးမည္။ လာလည္ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

အားလံုးကို ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

CMS

8 Aug 2007

Eric Schmidt Defines Web 3.0

Google CEO Eric Schmidt launched into a great definition of Web 3.0 at the Seoul Digital Forum. He said that while Web 2.0 was based on Ajax, Web 3.0 will be "applications that are pieced together" - with the characteristics that the apps are relatively small, the data is in the cloud, the apps can run on any device (PC or mobile), the apps are very fast and very customizable, and are distributed virally (social networks, email, etc).



via : readwriteweb

6 Aug 2007

ငါ့အျပစ္နဲ႔ ငါပါပဲ

ကၽြန္ေတာ္သည္ ဘေလာ့ပို႔စ္မ်ား၌ သူငယ္ခ်င္းတို႔၏ ဘေလာ့လိပ္စာမ်ား၊ website link မ်ား၊ သီခ်င္းမ်ား၊ ရည္ၫႊန္းခ်က္ပါေသာ ေလ့လာရန္ေကာင္းသည့္ ဆိုဒ္မ်ားကို အပင္ပန္းခံကာ စာရင္းလုပ္ခဲ့ဖူး၏။ ဤလင့္ခ္မ်ားကို ယခုအခါ ဘေလာ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား၌ ေတြ႔ေနရေလသည္။ သို႔ေသာ္ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းသည္ကား link မ်ား သီခ်င္းမ်ားကို စိတ္ရွည္စြာ ျပဳစုေပးထားသူ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး၏ နာမည္ ေပ်ာက္ေနေလေခ်၏။

ကၽြန္ေတာ္ ေန႔တစ္ေန႔အတြက္ အထူးခံစားေရးသားသည့္ ပို႔စ္တစ္ခု၌ပါ၀င္ေသာ စာလံုးတစ္ခ်ိဳ႕(quote တစ္ခ်ိဳ႕)ကို ျမန္မာ website တစ္ခု၌ ကိုးကားစာသားအေနျဖင့္ ထည့္သြင္းထားသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ေလးကို ၫႊန္းထားသည့္အတြက္ေတာ့ ေပ်ာ္႐ႊင္မိပါသည္။ သို႔ေသာ္ ... ခြင့္ျပဳခ်က္ေလးပါေတာင္းၿပီး ထည့္လိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ ပိုမိုအဆင္ေျပသြားလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ယခုုကဲ့သို႔ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား၊ အလားတူ ျပႆနာမ်ားကို ဥပမာမ်ားစြာ ကိုယ့္ေရွ႕မွာေတြ႔ျမင္ၿပီးသည္ ျဖစ္ရာတကား ဆက္လက္၍ မေရးသား မေျပာျပခ်င္ေတာ့ပါ။

ကၽြန္ေတာ္သည္ ဘေလာ့တစ္ခု၏ ပို႔စ္တစ္ခု၌ comment ေရးေပးခဲ့ဖူးသည္။ အခုတေလာ အလုပ္ရွဳပ္ေနေသာေၾကာင့္ အဲဒီဘေလာ့ကို မေရာက္ျဖစ္တာၾကာခဲ့ေလၿပီ။ သို႔ေသာ္ ယခုၾကည့္လုိက္ေသာအခါ comment မ်ား ရာေက်ာ္ေအာင္ တက္ေနေလသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဤျပႆနာမ်ား၏ အစသည္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အျခားတစ္ေယာက္တို႔၏ comment မ်ားမွ စခဲ့သည္ဟု ေရးထားတာ အေျမာက္အမ်ားေတြ႔ရ၏။ ေၾသာ္ ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ ... ငါ့မွာလည္း အဲဒီရည္႐ြယ္ခ်က္ မရွိခဲ့တာ အမွန္ပါ။

ျပန္သံုးသပ္လိုက္ရင္ေတာ့ ... ငါကုိယ္တုိင္ လုပ္ခဲ့လို႔ ငါ့အျပစ္နဲ႔ငါ ျဖစ္တာပါပဲ။ ငါကိုယ္တုိင္ ဒါေတြကို မေရးခဲ့ မဖန္တီးခဲ့ရင္ ဒီလိုေတြျဖစ္လာစရာ အေၾကာင္းမရွိ။ Think b4 u post, Think b4 u do ဆိုတာေတြ ဖတ္ခဲ့ဖူးၿပီးေတာ့ အင္း ... မင္းကိုယ္တုိင္က ညံ့လြန္းလွပါတယ္။ ႀကိဳးစားဦး။

5 Aug 2007

အေကာင္းဆံုးလက္ရာ ျဖစ္ပါေစ

စာေရးဆရာ ေဖျမင့္ ေရးသားတဲ့ "စာဖတ္သမား၏မွတ္စုမ်ား" စာအုပ္မွ အေမရိကန္ လူမည္းေခါင္းေဆာင္ႀကီးတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ မာတင္လူသာကင္း (MartinLutherKing Jr -1929-68) ရဲ႕ quote ေလးကို မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။
Whatever your life's work is, do it well. A man should do his job so well that the living, the dead and the unborn could do it no better.
သည္ဘ၀မွာ ဘာအလုပ္ကိုပဲလုပ္လုပ္ လုပ္ကိုင္ေနသည္ျဖစ္ေစ အဲသည္အလုပ္ကို ေကာင္းေအာင္လုပ္ပါ။ ဘယ္သူမဆုိ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ ပက္သက္လာရင္ တျခားသက္ရွိလူေတြေရာ၊ ကြယ္လြန္ၿပီးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားနဲ႔ မေမြးဖြားေသးတဲ့သူမ်ားပါ ကိုယ့္ထက္ဘယ္လိုမွ မသာႏုိင္ေအာင္ အေကာင္းဆံုး လုပ္ေဆာင္သင့္တယ္။

3 Aug 2007

Solve your computer problems

tucows.com - ကြန္ပ်ဴတာအသံုးျပဳတဲ့သူေတြအေနနဲ႔ software ျပႆနာေတြ တက္လာတဲ့အခါမွာ သူမ်ားကို ေမးေနစရာမလိုပဲ ကိုယ္တုိင္ အင္တာနက္မွာ solution ေတြကုိ ရွာေဖြၿပီး လုပ္ေဆာင္ႏုိင္တဲ့ website ေလးတစ္ခုပါ။ အဓိကအေနနဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္ရသလဲ ဆိုတဲ့ How to stuff ေတြေပၚမွာ အေျခခံထားပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ေမးခြန္းေတြ ေမးခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ signup လုပ္ဖို႔လိုပါတယ္။

answer.yahoo.com - yahoo answer website ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လူသိၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ ask, answer, discover ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္သံုးခုကို အေျခခံထားပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ပက္သက္တဲ့ solution ေတြတင္မဘဲ က်န္မာေရး၊ ပညာေရး၊ လူမွဳေရး စတဲ့ Topic ေပါင္းစံု ပါ၀င္ေမးျမန္းေျဖဆိုႏုိင္တဲ့ ဗဟုသုတ ဟင္းေလးအိုးႀကီးဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး။ သူလည္း tucows လိုပဲ ေမးခြန္းေမးဖို႔အတြက္ကိုေတာ့ signup လုပ္ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။

အထက္ပါပံုစံမ်ိဳး website ေလးေတြ သိခဲ့ရင္လည္း comment ၀င္ေပးထားခဲ့ႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္လက္ၿပီး ျဖည့္စြက္သြားပါ့မယ္။ ျပႆနာ အခက္အခဲမ်ား အားလံုး ေျပလည္ႏုိင္ပါေစ smile

အက်င့္ေလးေတြ စိတ္ဓာတ္ေလးေတြ

ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ လူတစ္ခ်ိဳ႕ေပါ့ ...
တုိက္၊ အိမ္ အႀကီးႀကီးေတြ၊ ကား အေကာင္းစားႀကီးေတြကို ပိုင္ခ်င္ စီးခ်င္စိတ္ေတြ မ်ားေနၾကတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ရွိရင္းစြဲ "စိတ္ဓာတ္"ေလးကိုက်ေတာ့ ဘယ္လို မြန္ျမတ္သန္႔စင္ေအာင္ထားမလဲ၊ ဘယ္လို ျမင့္မားႀကီးက်ယ္ေအာင္ ႀကံစည္အားထုတ္ရမလဲဆိုတာကိုက်ေတာ့ မလုပ္ခ်င္ၾကဘူး။
မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ႀကီး ေရးထားတာ ရွိပါတယ္။

"စိတ္ေကာင္းရွိဖို႔က ပထမ"

ကၽြန္ေတာ္အပါ၀င္ လူတစ္ခ်ိဳ႕ေပါ့ ...
ကိုယ့္ထက္ သာတဲ့လူ၊ ကိုယ့္ထက္ခ်မ္းသာတဲ့သူ၊ ကိုယ့္ထက္ ရာထူးဂုဏ္ရွိန္၀ါ ျမင့္တဲ့သူေတြကို မနာလို စိတ္ကေလးမ်ားက auto ျဖစ္ျဖစ္လာတတ္တယ္။ သူတို႔ ဘယ္လို ကိုယ့္ထက္သာေအာင္ ႀကံစည္အားထုတ္ခဲ့သလဲ၊ ဘယ္လို ခ်မ္းသာေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့သလဲ၊ ဘာေတြ ေပးဆပ္ခဲ့ရသလဲ ဆိုတာေတြကိုက်ေတာ့ ေမးျမန္းၿပီး လိုက္လံက်င့္ႀကံ အားမထုတ္ခ်င္ၾကဘူး။
"သူ႔လို ခ်မ္းသာခ်င္လိုက္တာ" လို႔ပဲ ေျပာၾကတာမ်ားတယ္။
"သူ႔လို ခ်မ္းသာေအာင္ ဘယ္လိုမ်ိဳး ႀကိဳးစားရမလဲ" ဆိုၿပီး ေတြးေတာ စဥ္းစားတဲ့သူ အေတာ္ကို နည္းပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိေပး ဆံုးမတဲ့အေနနဲ႔ ေရးသားထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ တုိက္ဆုိင္မွုမ်ားရွိပါက ခြင့္လႊတ္ပါ။ သူမ်ားကို လုိက္လံၿပီး ေ၀ဖန္သံုးသပ္တာထက္စာရင္ ကိုယ့္ကိုယ္အရင္ဆံုး ၿပီးေအာင္ ေ၀ဖန္သံုးသပ္တာ ပိုၿပီး လုပ္သင့္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေ၀ဖန္မသံုးတတ္ေသးရင္ သူမ်ားကို ေ၀ဖန္ဖို႔ဆိုတာ ..... ။

1 Aug 2007

Why I blog?

ဘာလိုလိုနဲ႔ ဘေလာ့ေရးေနတာေတာင္ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္သြားၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ လန္ဒန္ကို မေရာက္ခင္ ႏွစ္လ သံုးလ ေလာက္ကတည္းက စၿပီး ဘေလာ့ကိုထိေတြ႔မိတယ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ဆရာတံု နဲ႔ ဆရာဆန္းဦး တို႔က စၿပီး သံုးေနၿပီ။ ဆရာတံုကေတာ့ ဆက္တုိက္ေရးတယ္။ ဆရာဆန္းကေတာ့ အစက မအားလို႔လား မသိဘူး နည္းနည္းပဲေရးၿပီး တင္ထားတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွ ေရးလာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ စေရးခါစ (သို႔) ဘေလာ့နဲ႔စၿပီး ထိေတြ႔ခါစက ဘေလာ့ဆိုတာ ဘာလဲလို႔ ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ေသးဘူး။ ေနာက္ပိုင္းမွ ဘေလာ့ေတြကို လိုက္ဖတ္ရင္း ဘေလာ့ရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးဆိုးက်ဳိးေတြကို သိလာတယ္။ ကိုယ္တုိင္လည္း personal blog ေလးတစ္ခု လုပ္ခ်င္စိတ္လည္း ျဖစ္ေပၚလာမိတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဘေလာ့ ဇာတ္လမ္းစျဖစ္ခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့။
ဘေလာ့နဲ႔ ထိေတြ႔ၿပီး ႏွစ္လေလာက္လည္း ေနေရာ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ မႏၲေလးတင္မကပဲ ျမန္မာႏုိင္ငံကပါ စြန္႔ခြာၿပီး ႏုိင္ငံျခားကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားကိုလည္းေရာက္ေရာ သူငယ္ခ်င္းခင္မင္တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေပါင္းစရာသူငယ္ခ်င္းအေဖာ္ကလည္း မရွိေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အေဖာ္က ဘေလာ့ ျဖစ္လာတယ္။ ဘေလာ့မွလြဲၿပီး ေပါင္းစရာ သူငယ္ခ်င္းလည္း မရွိ။ အဲဒီအခ်ိန္ေတြကိုေတာ့ ျပန္ကို မေတြးခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ အထီးက်န္မွု လြမ္းဆြတ္မွဳေတြကို ေျဖသိမ့္ဖို႔ရာ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ခဲ့ပါတယ္။
ေရးခါစကေတာ့ မႏၲေလးကို လြမ္းတဲ့ စိတ္ေတြနဲ႔ မႏၲေလးအေၾကာင္းေတြကိုပဲ တင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ တစ္ခါတေလာေတာ့လည္း လန္ဒန္မွာ ဘယ္သြားတယ္၊ ဘာလုပ္တယ္ဆုိတာ ေတြကိုလည္း ေရးျဖစ္တယ္။ တစ္ခါတေလက်ေတာ့လည္း သတင္းေလးေတြေပါ့။

ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ဘေလာ့ေတြကို ဖတ္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ အုိင္ဒီယာတစ္ခုရလာတယ္။ ငါဟာ ငါ့ရဲ႕ဘေလာ့ထဲမွာ အိမ္ကိုလြမ္းတာ၊ မႏၲေလးကို သတိရတာေတြခ်ည္းပဲ ေရးေနလို႔ကေတာ့ လာဖတ္တဲ့သူလည္း အက်ိဳးရွိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ငါလည္း ဘာမွ အက်ိဳးရွိမွာမဟုတ္ဘူးဆိုၿပီး တစ္ျခားအေၾကာင္းအရာေတြကို ေျပာင္းလဲေရးဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္။ အဲဒီတုန္းက ေန႔တုိင္းလိုလို ဖတ္မိတဲ့ဘေလာ့က ကိုညီလင္းဆက္ရဲ႕ဘေလာ့ပါ။ သူ႔ဘေလာ့မွာ လာေရာက္လည္ပတ္တဲ့သူေတြအတြက္ တစ္ခုခုကို က်န္ေအာင္ေပးထားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီလိုပံုစံမ်ိဳး အရမ္းသေဘာက်တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ နဂို ၀ါသနာအရလည္း မွတ္စုေလးေတြ ထုတ္ၿပီးမွတ္တာ ရွစ္တန္း၊ ကိုးတန္းေလာက္ကစၿပီး အၿမဲလုပ္ခဲ့တယ္။ စာဖတ္လို႔ရလာတဲ့ ဗဟုသုတ ဒါမွမဟုတ္ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ပက္သက္တဲ့ Tutorial ေလးေတြကို အၿမဲမွတ္ေလ့ရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘေလာ့နဲ႔လည္း ထိေတြ႔မိေရာ ဘေလာ့ေပၚမွာ ကိုယ္ဖတ္၊ မွတ္ၿပီးရလာတဲ့ ဗဟုသုတေလးေတြကို sharing လုပ္ခ်င္စိတ္ေပၚလာမိတယ္။
ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘလာ့မွာ အဲဒီလို မွတ္စုတိုေလးေတြ၊ tutorial ေလးေတြ၊ ebook ေလးေတြ ဒါမွမဟုတ္ အသံုး၀င္တဲ့ software ေလးေတြကို တင္ေနမိပါေတာ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘေလာ့ လာတဲ့သူေတြအတြက္လည္း တစ္ခုခုက်န္သြားတယ္။ ကိုယ္လည္း ပို႔စ္တင္ရက်ိဳးနပ္သြားတယ္။ ကြန္႔မန္႔ေတြမ်ား ေပးထားခဲ့ရင္ အရမ္းေပ်ာ္တယ္။ ကိုယ္တင္တဲ့ ပို႔စ္ကိုအားေပးတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့။
တစ္ခါတေလေတာ့လည္း သီခ်င္းေလးေတြကို တင္မိတယ္။ အခုေတာ့ သီခ်င္းေတြအတြက္ ဘေလာ့တစ္ခု သက္သက္ခြဲၿပီးလုပ္ထားလိုက္တယ္။ သီခ်င္းေတြက ကၽြန္ေတာ့အတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္မွုေပးႏုိင္သလို၊ လြမ္းဆြတ္မွဳေတြကိုလည္း ေပးစြမ္းႏုိင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အားတဲ့အခါမွာ အဲဒီသီခ်င္းေလးေတြပါတဲ့ ဘေလာ့မွာ စာသားေလးေတြေရးရင္း သြားၿပီးဘေလာ့တယ္။ အခုေတာ့ မေရးျဖစ္ မတင္ျဖစ္တာေတာင္ နည္းနည္းၾကာၿပီ။

စိတ္ထဲမွာ ခံစားမွုေတြမ်ားလာၿပီး မြန္းက်ပ္လာတ့ဲအခါ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကို ဘေလာ့ေပၚဖြင့္ထုတ္ၿပီး ဘေလာ့ခ်င္မိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘေလာ့ဆိုတာက သိတဲ့အတုိင္းပဲ ေကာင္းက်ိဳးေတြရွိသလို ဆိုးက်ိဳးေတြလည္းရွိတယ္ေလ။
အဲဒီေတာ့ personal နဲ႔ လံုး၀သက္ဆုိတဲ့ဟာမ်ိဳးကိုေတာ့ ဘေလာ့မတင္ေတာ့ပဲ ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ပုိင္ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ေလးမွာပဲ မွတ္ထားလိုက္တယ္။ အဲဒီပို႔စ္မ်ိဳးတင္ရင္ ဖတ္ရတဲ့သူအတြက္လည္း အက်ိဳးရွိမွာမဟုတ္ဘူး။

ဒါေပမဲ့ စိတ္မထိန္းႏုိင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာဆိုရင္ေတာ့ လြမ္းဆြတ္မွဳေတြကို ဘေလာ့ေပၚမွာ ဖြင့္ခ်မိခဲ့တယ္။ ဒါကလည္း စိတ္ထဲမွာေပါ့သြားေအာင္ ကိုယ့္ရဲ႕ အသိတစ္ေယာက္ကို ရင္ဖြင့္သလိုမ်ိဳးနဲ႔ ေရးလိုက္တာပါ။ ေရးၿပီးရင္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ လံုး၀ ေပါ့ပါးသြားတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။
အခုဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ဘေလာ့ကို စိတ္၀င္စားလာၾကပါၿပီ။ သင္တန္းေတြေတာင္ ေပးၿပီးသင္ေနၾကၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းမွာ chatting ထက္စာရင္ ဘေလာ့ကို ပိုၿပီး စိတ္ထားသန္လာတယ္။ chat ဆိုတာကေတာ့ ဟိုဟာေျပာ ဟိုသတင္းေမး ဒီသတင္းေမးပဲ ေျပာၾကတာ။ ကိုယ့္အတြက္ ဗဟုသုတရတဲ့ အခါလည္း ရတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ နည္းပါတယ္။
ဘေလာ့မွာက်ေတာ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ကိုလာတဲ့ စာဖတ္သူကို ဘာေတြေပးရင္ ေကာင္းမလဲလို႔ စဥ္းစားရင္း စာေတြ၊ နည္းပညာေတြကို ပိုၿပီးေလ့လာမွတ္သားျဖစ္တယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဘေလာ့ရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးပါပဲ။ လြတ္လပ္စြာ ေ၀မွ်ခံစားခြင့္ရွိသလို လြတ္လပ္စြာ ေ၀ဖန္ခြင့္လည္းရွိပါတယ္။ ေ၀ဖန္တာေတြ အႀကံေပးတာေတြ မခံႏုိင္ရင္ေတာ့ author only ပဲ လုပ္ထားလိုက္တာ အေကာင္းဆံုးပါ။
အခုဆိုရင္ ဘေလာ့ဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေန႔တုိင္းစကားေျပာျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လို ျဖစ္ေနပါၿပီ။ သူပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို အပ်င္းေျပေအာင္ ေပ်ာ္႐ႊင္ေအာင္ လြမ္းဆြတ္ေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္ပါတယ္။
အရင္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ကို အရမ္း စြဲလန္းခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ဘာတင္ရလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားရင္ အခ်ိန္ကုန္တာလည္း မနည္းပါဘူး။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အဲဒီအက်င့္ကို ရေအာင္ေဖ်ာက္ရတယ္။ သူမ်ားကိုေပးတာလည္း ေပးတာေပါ့။ ကိုယ့္အတြက္လည္း လုပ္ဦးမွေပါ့ ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ အစားထုိးလာရတယ္။ အဓိကကေတာ့ "အခ်ိန္အရမ္းကုန္တယ္" ေနာက္ၿပီး အဲလိုျဖစ္ေနတာကလည္း စိတ္ရဲ႕လြမ္းမိုးမွဳေပါ့။ မရင္က်က္ေသးတဲ့ သေဘာလည္း ပါပါတယ္။
အႏွစ္ခ်ဳပ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ဘေလာ့လုပ္ခါစက ကၽြန္ေတာ္ အလြမ္းေျပေအာင္၊ စိတ္ေျဖစရာ တစ္ခုအေနနဲ႔ ဘေလာ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သူမ်ားကို ေပးခ်င္၊ မွ်ေ၀ခ်င္စိတ္ေတြနဲ႔ ေန႔တစ္ေန႔ရဲ႕ အခ်ိန္အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုကို အသံုးခ်ရင္း အခုထိ ဘေလာ့ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တင္ထားတဲ့ ပို႔စ္ေတြအတြက္လည္း လြတ္လပ္စြာအႀကံေပး ေ၀ဖန္ႏုိင္ပါတယ္။ "လူဆိုတာ ေ၀ဖန္မွုကို ခံႏုိင္မွ တိုးတက္မွုရွိတယ္" ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံ ယံုၾကည္ထားပါတယ္။ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ရပ္နားပါရေစ။

ဒီပို႔စ္ေလးျဖစ္ေျမာက္လာဖို႔အတြက္ Tag လုပ္ခဲ့တဲ့ ကိုၿဖိဳး ႏွင့္ အန္တီညေလးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

က်န္းမာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ smile