Waterloo Bridge ရဲ႕ေအာက္မွာ တည္ရွိၿပီး စာအုပ္ေကာင္းေတြေရာ အေဟာင္းေတြေရာ ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ ၀ယ္လို႔ရႏုိင္တဲ့ေနရာေလးတစ္ခုပါ။ စာအုပ္ေတြအျပင္ ပန္းခ်ီကားေတြကိုလည္း ေရာင္းခ်ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ စာဖတ္၀ါသနာပါသူ၊ စာအုပ္စုေဆာင္းသူေတြအတြက္ အႀကိဳက္ေတြ႔စရာေနရာေလးတစ္ခုပါ။
ဒီစာအုပ္ေစ်းေလးကို ျမင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရႊမႏၲေလးရဲ႕ ေစ်းခ်ိဳညေစ်းတန္းကိုလည္း သတိရမိတယ္။ ေစ်းခ်ိဳညေစ်းတန္းမွာလည္း စာအုပ္အေဟာင္းေတြကို ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ရွာေဖြ၀ယ္ယူလို႔ရပါတယ္။ စာဖတ္၀ါသနာပါသူေတြအတြက္ စာအုပ္တုိက္ေတြ စာအုပ္ဆိုင္ေတြမွာ စာအုပ္ရွာလို႔မရေတာ့ရင္ ေစ်းခ်ိဳညေစ်းတန္းကို ေျပးရပါတယ္။ အဲဒီမွာမွ မရရင္ေတာ့ ရဖို႔ရာ သိပ္ၿပီး မေသခ်ာလွေတာ့ပါ။
ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းတက္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ ညဘက္ ဗိုက္ဆာရင္ ေစ်းခ်ိဳညေစ်းတန္းဘက္ကို သြားၿပီး မုန္႔စားၾကတယ္။ ညေစ်းတန္းမွာ အႀကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ၀က္သားဒုတ္ထုိး။ ဆုိင္နာမည္က ဦးေလးႀကီး။ တစ္ခါတစ္ခါစားရင္ အဆံုးမသတ္ႏုိင္ပဲ စ်ာန္၀င္သြားၿပီး ရွစ္ရာ တစ္ေထာင္ဖိုးေလာက္ ထိေရာက္ေရာက္သြားတယ္။ ေရာက္လဲ ေရာက္သင့္ပါတယ္ ... အသီးမွာ သရက္၊ အသားမွာ ၀က္ မဟုတ္လား။
ေနာက္တစ္ခုက်န္တာက အသားမွာ လက္ဖက္။ ေစ်းခ်ိဳဘက္ေရာက္လို႔ လမ္းႀကံဳရင္ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ လက္ဖက္ပြဲရံု(ေအာင္ခ်မ္းသာ)မွာ ၀င္၀င္ကစ္ေသးတယ္။ သူကလည္း တယ္ သေဘာေကာင္းတဲ့ေကာင္ႀကီး။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္သေဘာေကာင္းလဲဆိုရင္ ဘီယာဆုိင္ထုိင္ရင္းနဲ႔ အျမည္းကုန္သြားေတာ့ ထပ္မမွာခုိင္းဘဲ ဆိုင္ကယ္ Tool Box ထဲမွာ ထည့္ထားတဲ့ လက္ဘက္ကို ေစတနာဒလေဟာနဲ႔ ေကၽြးတယ္။ တစ္ခါကမ်ားဆို ဘီယာေသာက္တာလည္း မ်ားေနၿပီ၊ ေရခ်ိန္ကိုက္ေနၿပီဆိုပါေတာ့၊ အဲဒီခ်ိန္မွာ ေမာင္မင္းႀကီးသားရဲ႕ လက္ဘက္နဲ႔ ျမည္းလိုက္တာ မူးေနတာေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိလဲ ဘီယာအစား ေရခ်ည္း လွိမ့္ေသာက္ေနရပါေတာ့တယ္။ ေနာက္မွ လက္ဘက္ထုပ္က Label ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ "ရွဴးရွဲ"တဲ့။ ေနာက္ေန႔မနက္ အိပ္ယာႏိုးလာေတာ့ ပန္းကမၻာေလးထဲမွာ တ၀ဲလည္လည္ေပါ့ :P
London က စာအုပ္အေဟာင္းဆုိင္ေလးတစ္ခုအေၾကာင္း ပို႔စ္နည္းနည္းေရးလိုက္တာ မဆုိင္တဲ့ မႏၲေလးက အေၾကာင္းေတြပါ ေရာက္ကုန္ပါလား။
အင္း ... ဒီလိုနဲ႔ပဲ ျပည္ပမွာ ျမင္တာေတြ႔တာေလးေတြနဲ႔ ကိုယ့္ျပည္တြင္းက ကိုယ္ေတြ႔အေၾကာင္းအရာေလးေတြ တုိက္ဆုိင္မိတုိင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္ပေရာက္ ေရႊျမန္မာမ်ားမွာ လြမ္းလြမ္းၿပီး ေဆြးေနရပါေတာ့တယ္ မဟုတ္လား။
ဒီစာအုပ္ေစ်းေလးကို ျမင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရႊမႏၲေလးရဲ႕ ေစ်းခ်ိဳညေစ်းတန္းကိုလည္း သတိရမိတယ္။ ေစ်းခ်ိဳညေစ်းတန္းမွာလည္း စာအုပ္အေဟာင္းေတြကို ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ရွာေဖြ၀ယ္ယူလို႔ရပါတယ္။ စာဖတ္၀ါသနာပါသူေတြအတြက္ စာအုပ္တုိက္ေတြ စာအုပ္ဆိုင္ေတြမွာ စာအုပ္ရွာလို႔မရေတာ့ရင္ ေစ်းခ်ိဳညေစ်းတန္းကို ေျပးရပါတယ္။ အဲဒီမွာမွ မရရင္ေတာ့ ရဖို႔ရာ သိပ္ၿပီး မေသခ်ာလွေတာ့ပါ။
ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းတက္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ ညဘက္ ဗိုက္ဆာရင္ ေစ်းခ်ိဳညေစ်းတန္းဘက္ကို သြားၿပီး မုန္႔စားၾကတယ္။ ညေစ်းတန္းမွာ အႀကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ၀က္သားဒုတ္ထုိး။ ဆုိင္နာမည္က ဦးေလးႀကီး။ တစ္ခါတစ္ခါစားရင္ အဆံုးမသတ္ႏုိင္ပဲ စ်ာန္၀င္သြားၿပီး ရွစ္ရာ တစ္ေထာင္ဖိုးေလာက္ ထိေရာက္ေရာက္သြားတယ္။ ေရာက္လဲ ေရာက္သင့္ပါတယ္ ... အသီးမွာ သရက္၊ အသားမွာ ၀က္ မဟုတ္လား။
ေနာက္တစ္ခုက်န္တာက အသားမွာ လက္ဖက္။ ေစ်းခ်ိဳဘက္ေရာက္လို႔ လမ္းႀကံဳရင္ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ လက္ဖက္ပြဲရံု(ေအာင္ခ်မ္းသာ)မွာ ၀င္၀င္ကစ္ေသးတယ္။ သူကလည္း တယ္ သေဘာေကာင္းတဲ့ေကာင္ႀကီး။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္သေဘာေကာင္းလဲဆိုရင္ ဘီယာဆုိင္ထုိင္ရင္းနဲ႔ အျမည္းကုန္သြားေတာ့ ထပ္မမွာခုိင္းဘဲ ဆိုင္ကယ္ Tool Box ထဲမွာ ထည့္ထားတဲ့ လက္ဘက္ကို ေစတနာဒလေဟာနဲ႔ ေကၽြးတယ္။ တစ္ခါကမ်ားဆို ဘီယာေသာက္တာလည္း မ်ားေနၿပီ၊ ေရခ်ိန္ကိုက္ေနၿပီဆိုပါေတာ့၊ အဲဒီခ်ိန္မွာ ေမာင္မင္းႀကီးသားရဲ႕ လက္ဘက္နဲ႔ ျမည္းလိုက္တာ မူးေနတာေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိလဲ ဘီယာအစား ေရခ်ည္း လွိမ့္ေသာက္ေနရပါေတာ့တယ္။ ေနာက္မွ လက္ဘက္ထုပ္က Label ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ "ရွဴးရွဲ"တဲ့။ ေနာက္ေန႔မနက္ အိပ္ယာႏိုးလာေတာ့ ပန္းကမၻာေလးထဲမွာ တ၀ဲလည္လည္ေပါ့ :P
London က စာအုပ္အေဟာင္းဆုိင္ေလးတစ္ခုအေၾကာင္း ပို႔စ္နည္းနည္းေရးလိုက္တာ မဆုိင္တဲ့ မႏၲေလးက အေၾကာင္းေတြပါ ေရာက္ကုန္ပါလား။
အင္း ... ဒီလိုနဲ႔ပဲ ျပည္ပမွာ ျမင္တာေတြ႔တာေလးေတြနဲ႔ ကိုယ့္ျပည္တြင္းက ကိုယ္ေတြ႔အေၾကာင္းအရာေလးေတြ တုိက္ဆုိင္မိတုိင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္ပေရာက္ ေရႊျမန္မာမ်ားမွာ လြမ္းလြမ္းၿပီး ေဆြးေနရပါေတာ့တယ္ မဟုတ္လား။
Comments
Post a Comment
Thanks for your comment.