ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာက္ေနခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနခဲ့ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႔ျဖစ္တဲ့ ဒီေန႔မွပဲ ပို႔္စ္တစ္ခုကိုေကာင္းေကာင္းျပန္ၿပီး တင္ျဖစ္ေတာ့တယ္။ အမွတ္တရ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔လည္း ပါပါတယ္။ အရင္ကတည္းက ပို႔စ္ေတြကို ေရးခ်င္စိတ္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေ႐ႊႏုိင္ငံ၏ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္မ်ား အသကုန္ ေကာင္းမြန္မွဳေၾကာင့္ ဘယ္လုိမွ အဆင္မေျပခဲ့ပါ။ ဒီေန႔ေတာ့ ပို႔စ္တစ္ခုကို ေကာင္းမြန္စြာတင္ႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ ပို႔စ္တင္ႏုိင္ျခင္း အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ပါတီပြဲေလးတစ္ခုေတာင္ လုပ္ရင္ ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစားမိတယ္။ ေမြးေန႔ မနက္ေစာေစာ ဘုရားကို သြားမယ္လို႔ ရည္႐ြယ္ထားခဲ့တာလည္း မသြားလိုက္ရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ေမြးေန႔မတုိင္ခင္တစ္ရက္ ေမၿမိဳ႕ကိုအသြားမွာ ကားပ်က္ၿပီး အဲဒီမွာပဲ တစ္ည အိပ္လိုက္ရတယ္။ မႏၲေလးကို ညေန ၃ နာရီေလာက္မွ ျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔ အရင္က ႏွစ္ေတြေလာက္ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းေတာ့ဘူး။ အရင္ျဖစ္ခဲ့ ပ်က္ခဲ့တာေတြကို ေတြးမိတိုင္း ၀မ္းနည္းမိသလို ေမြးေန႔မွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြအနားမွာ ရွိေနတဲ့အတြက္ နည္းနည္းေတာ့၀မ္းသာမိပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့လည္း အဲဒီလူေတြလည္း ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ဘယ္သူက ဘယ္သူကို အရင္ ႏွုတ္ဆက္ရမယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းလို႔ မရႏ...
ယေန႔သည္ (၇) ဇူလိုင္ ေက်ာင္းသားအေရးေတာ္ပံုႀကီးသည္ ၄၇ ႏွစ္ေျမာက္ေသာေန႔ျဖစ္ၿပီး ၁၉၆၂ ခုႏွစ္တြင္ အာဏာသိမ္းခဲ့ေသာ ဗိုလ္ေန၀င္း စစ္အုပ္စု၏ စစ္အာဏာရွင္စနစ္အား ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့ေသာ ေက်ာင္းသားအေရးအေတာ္ပံုႀကီးျဖစ္သည္။ စစ္အုပ္စုမွ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားသမၼဂ အေဆာက္အဦးအား ရက္ရက္စက္စက္ မိုင္းခြဲဖ်က္ဆီးခဲ့ၿပီး ေက်ာင္းသား ရာႏွင့္ခ်ီကာ သတ္ျဖစ္ခဲ့သည္ အေရးအခင္းႀကီးလည္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယခုလို သမုိင္း၀င္ေန႔မ်ိဳးကို ယေန႔လူငယ္ေတြေရာ၊ အနာဂါတ္လူငယ္မ်ားပါ သိရွိထားသင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၇ ဇူလိုင္ ေက်ာင္းသားအေရးေတာ္ပံုအေၾကာင္း ေရးသားထားေသာ ပို႔စ္တစ္ခုကို မွ်ေ၀လိုက္ရပါတယ္။
Comments
Post a Comment
Thanks for your comment.