မေန႔က ေမေမႏွင့္ ဖုန္းေျပာျဖစ္သည္။ သား ... ေနေကာင္းလားတဲ့ ။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္တယ္၊ ၀မ္းလည္းနည္းတယ္။ ေဖေဖ ရန္ကုန္ကိုလာမွာမုိလုိ႔ အစားအေသာက္တစ္ခုခု ပို႔ေပးမယ္တဲ့ ဘာစားခ်င္လဲတဲ့။ အရင္ဆံုးသတိရမိလုိက္တာက လက္ဖက္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ရဲ႕အေဖာ္ ပုဇြန္ေျခာက္။ အဲဒါေတြက ဒီမွာ ေရႊတက္ရွားတယ္။ ေတာ္ေတာ္အာသီသျပင္းျပေနတယ္။ ေျပာရင္းနဲ႔ သေရေတာင္က်ခ်င္သလုိလုိျဖစ္လာတယ္။ တျခားတိုလီမိုလီေလးေတြကေတာ့ တရုတ္ဆိုင္ေတြမွာရႏို္င္သည္။ မွာခ်င္တာေတြလည္းမ်ားေနသည္။ ပို႔ခ ပိုက္ပိုက္ကိုလည္း ငွဲ႔ရအံုးမည္။ Installer ေတြလည္းလုိေနသည္။ လာတုန္းက ပလီၿပီးေတာ့ မယူခဲ့တာ အခုမွျပႆနာတက္ေနသည္။ စီဒီ၀ယ္ဖုိ႔ကေတာ့ ေမာင္မ်ိဳးေအာင္ေလးကုိပဲ အားကိုရေတာ့မည္။ ဒီမွာ၀ယ္လုိ႔ကေတာ့ မြဲလိမ့္မယ္။ အခုစီဒီ ျပႆနာကမၿပီးေသးဘူး။ အင္တာနက္ကစာခ်ဳပ္ျပည့္သြားလုိ႔ ျပန္လုပ္ရအံုးမယ္။ ကံမေကာင္းပါလား။ တစ္ပတ္ေလာက္ေတာ့ၾကာအံုးမည္။ အခု ပို႔စ္ တင္တာေတာင္ ေက်ာင္းမွာတင္ေနရတယ္။ ေတာ္ေတာ္အျဖစ္ဆုိးေနသည္။ အႀကံအဖန္ထုၿပီး ျမန္မာစာရိုက္ရတဲ့ ျပႆနာကလဲမေသး။ မေန႔ကတည္းက ပို႔စ္တင္မလုိ႔စာရိုက္ေနတာ စာလည္းရိုက္ၿပီးေရာ အင္တာနက္ကမရေတာ့ဘူး။ ကံဆုိးလုိက္ေလျခင္း။ အခုမွပဲ ဒီပို႔စ္ကိုတင္ျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အင္တာနက္သံုးခကလည္း ေတာ္ေတာ္ေထာင္းတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဖုန္းကတ္ဖုိး။ ဖုန္းကတ္က ၁၈မိနစ္စာကို ၂ ေပါင္ခြဲ။ တရုတ္ ႏွင့္ ဂ်ပန္ကေတာ့ မိနစ္ပိုမ်ားသည္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိတာေတာ့မသိ။ သိပ္ေတာ့မတရားဘူး။အခုတိုက္ခန္းမွာ အင္တာနက္မရေတာ့ ပ်င္းတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ သီခ်င္းေတြပဲနားေထာင္ေနမိတယ္။ မ်ိဳးေက်ာ့ၿမိဳင္သီခ်င္းေတြကို ပို႔ေပးတဲ့မေမကိုလည္း အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔သိပ္ၿပီး မခ်က္ႏို္င္ေတာ့ဘူး။ ခ်က္နဲ႔ပက္သက္လုိ႔ကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ ထမင္းပဲခ်က္ေနရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုတေလာ Typing ေလ့က်င့္ခန္း သိပ္မလုပ္ျဖစ္ဘူး။ ျပႆနာကေတာ့ ေတြ႔တဲ့အတို္င္းပဲ။ ေျပာစရာရွိရင္ cbox မွာပဲ ေျပာထားခဲ့ၾကကြာ ... အင္တာနက္ျပန္ရမွ Typing ေကာင္းေကာင္းျပန္က်င့္ေတာ့မယ္။ အခုေတာ့ ခ်က္လုိက္အံုးမယ္ .. ထမင္း။
ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာက္ေနခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနခဲ့ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႔ျဖစ္တဲ့ ဒီေန႔မွပဲ ပို႔္စ္တစ္ခုကိုေကာင္းေကာင္းျပန္ၿပီး တင္ျဖစ္ေတာ့တယ္။ အမွတ္တရ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔လည္း ပါပါတယ္။ အရင္ကတည္းက ပို႔စ္ေတြကို ေရးခ်င္စိတ္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေ႐ႊႏုိင္ငံ၏ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္မ်ား အသကုန္ ေကာင္းမြန္မွဳေၾကာင့္ ဘယ္လုိမွ အဆင္မေျပခဲ့ပါ။ ဒီေန႔ေတာ့ ပို႔စ္တစ္ခုကို ေကာင္းမြန္စြာတင္ႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ ပို႔စ္တင္ႏုိင္ျခင္း အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ပါတီပြဲေလးတစ္ခုေတာင္ လုပ္ရင္ ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစားမိတယ္။ ေမြးေန႔ မနက္ေစာေစာ ဘုရားကို သြားမယ္လို႔ ရည္႐ြယ္ထားခဲ့တာလည္း မသြားလိုက္ရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ေမြးေန႔မတုိင္ခင္တစ္ရက္ ေမၿမိဳ႕ကိုအသြားမွာ ကားပ်က္ၿပီး အဲဒီမွာပဲ တစ္ည အိပ္လိုက္ရတယ္။ မႏၲေလးကို ညေန ၃ နာရီေလာက္မွ ျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔ အရင္က ႏွစ္ေတြေလာက္ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းေတာ့ဘူး။ အရင္ျဖစ္ခဲ့ ပ်က္ခဲ့တာေတြကို ေတြးမိတိုင္း ၀မ္းနည္းမိသလို ေမြးေန႔မွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြအနားမွာ ရွိေနတဲ့အတြက္ နည္းနည္းေတာ့၀မ္းသာမိပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့လည္း အဲဒီလူေတြလည္း ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ဘယ္သူက ဘယ္သူကို အရင္ ႏွုတ္ဆက္ရမယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းလို႔ မရႏ...
Comments
Post a Comment
Thanks for your comment.