ရာသီဥတုကေတာ့ မိုးအံု႔ၿပီး ရြာလုိက္ တိတ္လုိက္နဲ႔။ ေနာက္ၿပီး ဖြဲဖြဲေလးပဲ က်ေနတယ္။ Presentation ကေတာ့ၿပီးသြားၿပီ။ အဆင္ေျပသြားလုိ႔ေတာ္ေသးတယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ေပါ့သြားတယ္။ Presentation ၿပီးတာနဲ႔ Library ကိုတန္းေျပးၿပီး အင္တာနက္သြားသံုးတယ္။ ထူးထူးဆန္းဆန္းဗ်ာ ... ငယ္သူငယ္ခ်င္းေလးတစ္ေယာက္ email ပို႔ထားတယ္။ သူေျပာတာေတာ့ မႏၲေလးမွာ Gmail သံုးရတာ သိပ္အဆင္မေျပဘူးတဲ့ ... ဒါေၾကာင့္ မပို႔ျဖစ္တာတဲ့ ... ျဖစ္ႏုိင္သည္ [သိပ္ေတာ့ ... မယံုခ်င္ :) ] ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေမးလ္ ပို႔ထားတဲ့အတြက္ အရမ္းေက်းဇူးတင္တယ္။ ၀မ္းလည္းသာတယ္ကြာ။ သူငယ္ခ်င္းေရ [ ငါ ... မင္းတုိ႔ကုိ အၿမဲသတိရပါတယ္ ... ငါျပန္လာမွ ... ၁၆ ေက်ာင္းက သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးနဲ႔ ...ဆံုေအာင္လုပ္ေပးမယ္ ... ငါျပန္လာတဲ့အခ်ိန္ နင္တို႔ ... ရည္းစားမရေသးရင္ ... ငါကိုယ္တုိင္ရွာၿပီး ေပးစားပစ္မယ္ ... :) ] [ ငါ ... မင္းတုိ႔ကုိ ... သတိရတယ္ ... မရဘူး ဆုိတာကေတာ့ ... ငါ့ရဲ႕ ဘန္နာကိုပဲၾကည့္လုိက္ေတာ့ကြာ]
ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာက္ေနခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနခဲ့ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႔ျဖစ္တဲ့ ဒီေန႔မွပဲ ပို႔္စ္တစ္ခုကိုေကာင္းေကာင္းျပန္ၿပီး တင္ျဖစ္ေတာ့တယ္။ အမွတ္တရ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔လည္း ပါပါတယ္။ အရင္ကတည္းက ပို႔စ္ေတြကို ေရးခ်င္စိတ္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေ႐ႊႏုိင္ငံ၏ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္မ်ား အသကုန္ ေကာင္းမြန္မွဳေၾကာင့္ ဘယ္လုိမွ အဆင္မေျပခဲ့ပါ။ ဒီေန႔ေတာ့ ပို႔စ္တစ္ခုကို ေကာင္းမြန္စြာတင္ႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ ပို႔စ္တင္ႏုိင္ျခင္း အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ပါတီပြဲေလးတစ္ခုေတာင္ လုပ္ရင္ ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစားမိတယ္။ ေမြးေန႔ မနက္ေစာေစာ ဘုရားကို သြားမယ္လို႔ ရည္႐ြယ္ထားခဲ့တာလည္း မသြားလိုက္ရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ေမြးေန႔မတုိင္ခင္တစ္ရက္ ေမၿမိဳ႕ကိုအသြားမွာ ကားပ်က္ၿပီး အဲဒီမွာပဲ တစ္ည အိပ္လိုက္ရတယ္။ မႏၲေလးကို ညေန ၃ နာရီေလာက္မွ ျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔ အရင္က ႏွစ္ေတြေလာက္ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းေတာ့ဘူး။ အရင္ျဖစ္ခဲ့ ပ်က္ခဲ့တာေတြကို ေတြးမိတိုင္း ၀မ္းနည္းမိသလို ေမြးေန႔မွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြအနားမွာ ရွိေနတဲ့အတြက္ နည္းနည္းေတာ့၀မ္းသာမိပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့လည္း အဲဒီလူေတြလည္း ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ဘယ္သူက ဘယ္သူကို အရင္ ႏွုတ္ဆက္ရမယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းလို႔ မရႏ...
Comments
Post a Comment
Thanks for your comment.