ရတနာပံုတကၠသိုလ္ ၀န္းက်င္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားဘ၀

ပညာတတ္ျဖစ္လိုၿပီး ဘ၀ရည္မွန္းခ်က္ ႀကီးမားသူမ်ားအတြက္ ၀ိဇၨာ၊ သိပၸံဘြဲ႕ ေပါင္းမ်ားစြာကို ႏွစ္စဥ္ခ်ီးျမႇင့္ေပးေန ေသာ ရတနာပုံတကၠသိုလ္ ၀န္းက်င္သည္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားတို႔အတြက္ အနားယူ အပန္းေျဖစရာေနရာမ်ားလည္း ၀န္းရံလ်က္ရွိသည္။
ေနထိုင္ရာ အိမ္၊ သုိ႔မဟုတ္ အေဆာင္ မ်ားမွ ဆိုင္ကယ္၊ စက္ဘီးမ်ားျဖင့္ ကားဂိတ္၊ ထိုမွတစ္ဆင့္ လိုင္းကားျဖင့္ ေက်ာင္းရွိရာသို႔ အေရာက္လာရေသာေၾကာင့္ ပင္ပန္းေနေသာ သူတို႔အတြက္ ေတာင္သမန္အင္း၊ ဦးပိန္တံတား၊ ထန္းေတာရြာမ်ားႏွင့္ အရိပ္ရ အပင္ႀကီးမ်ားရွိ စားေသာက္ဆိုင္တန္းမ်ားသည္ အပန္းေျဖစရာေနရာမ်ား ျဖစ္လာၾကသည္။
ကိုးမိုင္ခန္႔ေ၀းေသာ ေက်ာင္းရွိရာသို႔ ေရာက္လာၿပီးေနာက္ ဦးဆုံးသြားျဖစ္ သည့္ေနရာမွာ ကင္တင္း ျဖစ္သည္ဟု အဏုဇီ၀ေဗဒဘာသာရပ္ အဓိကျဖင့္ ဒုတိယႏွစ္တြင္ ပညာသင္ၾကားေနေသာ ေမာင္ခ်မ္းၿငိမ္းကိုကိုက ေျပာသည္။
တစ္ရက္လွ်င္ အနည္းဆုံး ႏွစ္ႀကိမ္ခန္႔ ကင္တင္းတြင္ ထိုင္ျဖစ္ၿပီး ထန္းရည္ မႀကိဳက္ေသာ္လည္း ၾကက္ေၾကာ္၊ စႏိုက္ေၾကာ္စသည့္အညာ ေက်းလက္ အေၾကာ္စုံႏွင့္ ထမင္းဆီဆမ္း၊ ထမင္းသုပ္ စသည္တို႔ပါ ရႏိုင္ေသာ ထန္းေတာရြာ မ်ားရွိ ဆိုင္မ်ားတြင္လည္း ရံဖန္ရံခါ ထိုင္ျဖစ္သည္ဟု ၎ကေျပာျပသည္။ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုမွာ တစ္ဖက္က ပညာဆည္းပူးရင္း လူငယ္သဘာ၀ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖတ္သန္းေနၾကရာ ေက်ာင္း၀န္းက်င္သည္ ၎တို႔အတြက္ အေရးပါေသာ ေနရာမ်ား ျဖစ္လာၾကသည္။ ပထမႏွစ္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား အမ်ားစုကသာ အတန္ငယ္လွမ္းေသာ ေတာင္သမန္အင္းႏွင့္ ဦးပိန္တံတားကို သြားတတ္ၾကသည္။ ေက်ာင္း၀င္းထဲတြင္ အရိပ္ရသစ္ပင္မ်ား ရွားပါးျခင္းေၾကာင့္ သစ္ပင္ႀကီးမ်ားရွိေသာ ေက်ာက္ေတာ္ႀကီးဘုရား ပရ၀ဏ္သည္လည္း သူတုိ႔အတြက္ သြားလာလည္ပတ္စရာ ေနရာတစ္ေနရာပင္ျဖစ္သည္။ အစာအာဟာရ ျဖည့္တင္းႏုိင္သည့္အျပင္ ေခတ္ေပၚဂီတကုိပါ နားဆင္ႏုိင္သည့္ ကင္တင္းမ်ားသည္ကား ေက်ာင္းသားမ်ားျဖင့္ စည္ကားေနတတ္သည္။
ေက်ာင္းေရာက္တာနဲ႔ ကင္တင္းမွာ ထိုင္ျဖစ္တယ္။ သီခ်င္းနားေထာင္တယ္။ မုန္႔စားတယ္၊ စကားေျပာၾက တယ္။ အတန္းခ်ိန္နီးမွ စာသင္ခန္းကို သြားျဖစ္တယ္'' ဟု ဒုတိယႏွစ္ ေက်ာင္းသူ မရတနာက ေျပာသည္။ ၎တုိ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ားက စာသင္ခ်ိန္မ်ားကို မွန္မွန္ တက္ ျဖစ္ၾကေသာ္လည္း အခ်ဳိ႕ကမူ ပရက္တီကယ္ႏွင့္ က်ဴတိုရီယယ္ခ်ိန္ မ်ားကိုသာ ဂ႐ုတစိုက္တတ္ၾကသည္။ သတၱေဗဒ တြဲဖက္ ပါေမာကၡတစ္ဦး ျဖစ္သူ ေဒၚခင္သန္းကမူ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူအမ်ားစုက အ၀တ္အစား ႏွင့္ အေပ်ာ္အပါးအေပၚ အာ႐ုံမ်ား ေနၾကေသာ္လည္း အမွန္တကယ္ ပညာကို လိုလားၿပီး ႀကိဳးစားေနသူ မ်ားလည္း ရွိသည္ဟု ျမင္သူျဖစ္သည္။ ''အနည္းဆုံးအဆင့္ စာေမးပြဲေတာ့ ေအာင္ခ်င္ၾကသူေတြခ်ည္းပါ။ ''လူငယ္ေတြအတြက္ လူႀကီးေတြမွာလည္း တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ပညာေရးဟာ ဘ၀မွာအေရးႀကီးတယ္ဆိုတာ သိေအာင္ သူတို႔ကို ေျပာျပေပးရမယ္။ အျမင္ရွိမွ လုပ္ရပ္က ေနာက္က လိုက္လာႏိုင္မွာ'' ဟု ၎င္းက ေျပာသည္။
''မိဘေတြက အခ်ိန္တန္ရင္ ဘြဲ႕ တစ္ခုရေစခ်င္လို႔ ေက်ာင္းထားေပးၾကတာပါ။ သူတို႔မၾကာခဏ ဆုံးမေလ့ရွိတာက တစ္ခ်ိန္က် အိမ္လုပ္ငန္းေတြကို ဦးေဆာင္ႏိုင္တဲ့သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖို႔ပါ။ ေက်ာင္းၿပီး သြားရင္ေတာ့ မိဘအလုပ္၊ ဒါမွမဟုတ္ အရင္းအႏွီးေတာင္းၿပီး ကိုယ္ပိုင္အလုပ္တစ္ခု လုပ္ဖို႔ ရည္ရြယ္ထား ပါတယ္။ ေက်ာင္းသားဘ၀ကိုေတာ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲ ျဖတ္သန္း ပါတယ္''ဟု ဒုတိယႏွစ္ သခ်ၤာ အဓိက ေက်ာင္းသား ေမာင္ေ၀ၿဖိဳးေအာင္က ေျပာသည္။ ေက်ာင္းသားမိဘတစ္ဦး ျဖစ္ေသာ ေဒၚေအးေအးကမူ ၎၏ သားသမီးမ်ားကို ဘြဲ႕တစ္ခုရေစခ်င္ၿပီး လုပ္ငန္းခြင္တစ္ခုခုတြင္ အေျခတက်ႏွင့္ ကိုယ့္အား ကိုယ္ကိုးႏိုင္တဲ့သူေတြ ျဖစ္ေစခ်င္သည္ ဟု ဆိုသည္။ ''တစ္ခါတေလ ေစ်းႀကီးတဲ့ အ၀တ္ အစားေတြ ၀ယ္ေပးဖုိ႔ အလြန္အကြၽံ ေတာင္းလာတတ္တယ္။ မိဘဆိုတာ သားသမီးေတြကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးခ်င္ၾကတာခ်ည္းေလ။ သူတုိ႔လိုခ်င္တာကို မလုပ္ေပးႏိုင္တဲ့အခါ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္။ ''သားသမီးေတြအေနနဲ႔ ကိုယ့္ရည္မွန္း ခ်က္ကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း မိဘ ေတြကိုလည္း နားလည္မႈ ရွိေစခ်င္တယ္''ဟု ၎ကေျပာသည္။ ''ဘယ္လိုရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔လာလာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရတနာပုံတကၠသိုလ္ရဲ႕ အနီး၀န္းက်င္ကေတာ့ ေက်ာင္း၏ စာေတြေၾကာင့္ ပင္ပန္းေနတဲ့ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုအတြက္ စိတ္အပန္းေျပႏိုင္တာအမွန္ပါပဲ'' ဟု ေနာက္ဆုံးႏွစ္ ေက်ာင္းသား ေမာင္ထြန္းႏိုင္ဦးက ျဖည့္စြက္ ေျပာျပသည္။

Source: ေက်ာ္စိုးလင္း - ျမန္မာတိုင္းမ္
Tag: YadanaponUniversity, Mandalay News