ျမန္မာစကားရဲ႕ အရွုပ္ေတာ္ပံုေလးေတြကို နည္းနည္းစဥ္းစားမိၿပီး ေရးမိတာပါ။ ၿပီးေတာ့ ၈တန္းတုန္းက အဂၤလိပ္စာသင္ခဲ့တဲ့ဆရာႀကီး ေျပာခဲ့တဲ့ဟာေလးကိုလည္း သြားၿပီးသတိရမိလုိ႔ပါ။ အဲဒီဆရာႀကီးက မန္းေလးေရစစ္ကန္နားေလးမွာေနတယ္။ သူေျပာတာက ဘာလဲဆုိေတာ့ ေယာက်္ားေလးေတြက သူ႔ခ်စ္သူမိန္းကေလးေတြကို ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲပံုေလးပါ။ ဒီေခတ္မွာေတာ့ ကိုယ့္ရည္းစားကို ခ်စ္စႏိုးနဲ႔ ေခၚတဲ့ အသံုးအႏွုန္းေလးကေတာ့ "ေစာ္" တဲ့ ... အင္း ... ေခၚရတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ကသီးကေအာက္ႏုိင္ပါတယ္။ [ ေဟ့ေကာင္ .. ငါ့ေစာ္ကို ေတြ႔မိလား ... ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေယာက်္ားေလးေတြ အခ်င္းခ်င္း ေမးေလ့ေမးထရွိၾကတဲ့ စကားေတြပါ] အင္း ... ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ၾကားရတဲ့သူအတြက္လည္း ကသီးကေအာက္ႏုိင္လြန္းလွပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာႀကီးေျပာတာကေတာ့ ဆန္းတယ္ဗ် ကၽြန္ေတာ္လည္းမၾကားဘူးဖူး ... ဟီးဟီး။ သူတုိ႔လူပ်ိဳတုန္းက "ေစာ္" အစား "စမူ" လုိ႔ေခၚတာတဲ့ အဲဒီကမွတဆင့္ "ဇယ္" ဆုိတာျဖစ္လာတယ္တဲ့ ၿပီးေတာ့ မင္းတုိ႔ ေခတ္ေရာက္မွ ရည္းစား ... အဲဒီကမွ "ေစာ္" ဆုိတာႀကီး ျဖစ္သြားတာတဲ့။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္ေသးတယ္ဗ် ဘာလုိ႔ "စမူ" လုိ႔ေခၚသလဲေပါ့ ဟီးဟီး စမူဆာပဲႀကိဳက္လုိ႔လား ဘာလဲေပါ့ .. စဥ္းစားလို႔ကုိမရဘူး။ ခုေခတ္ပံုစံအရေျပာၾကည့္ရင္ [ေဟ့ေကာင္ ... ငါ့စမူကို ေတြ႔မိလားေပါ့ ... ဟီးဟီး စမူေတာ့မေတြဘူး စမူဆာကေတာ့ ဆုိင္မွာဆုိၿပီး ျပန္ေျပာရမလုိျဖစ္ေနၿပီ] ၿပီးေတာ့ "ဇယ္" တဲ့။ ဘာလဲ လက္ေတာက္ခံုေတာက္တဲ့ "ဇယ္" ပဲသိတယ္။ ဘယ္သူေတြကစၿပီး ထြင္ခဲ့လဲ မသိပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ရွိေသးတယ္ ... "ရည္းစား" ဒီစာလံုးေလးကေတာ့ လွေတာ့လွပါတယ္ ... ဘာအနက္ေဆာင္လဲေတာ့ နားမလည္ဘူးဗ်။ သံုးေတာ့ သုံးေသးတယ္။ လူႀကီးေတြသံုးၾကတာ့မ်ားပါတယ္။ [ဟဲ့ သမီး နင့္မွာ ရည္းစားရွိေနၿပီမလား ငါ့ကိုမလိမ္နဲ႔ မွန္မွန္ေျပာစမ္း ဘာညာေပါ့ .. ဟင့္အင္း အေမကလဲ မရွိေသးပါဘူး(သက္ေစ့ပါ)] အဲဒီအသံေတြက ေတာ္ေတာ္ၾကားရတယ္ .. ဟဲဟဲ။ အရွင္းဆံုးစကားလံုးကေတာ့ "ခ်စ္သူ" ဆုိတဲ့ စကားလံုးေလးပါ။ ေခၚရတာလည္းမိုက္တယ္ အနက္အဓိပ္ပယ္လည္းရွိတယ္။ "ခ်စ္သူ = ကိုယ္ခ်စ္ရေသာသူ" ... ရွင္းေနတာပဲ။ ဒါထက္ရွင္းတာေတာင္ ဒါေလာက္ရွင္းမွာမဟုတ္ဘူး ဟီးဟီး။ ဒါကိုပဲ ဘယ္ကေနဘယ္လုိေနၿပီး "စမူ" , "ဇယ္" , "ရည္းစား" , "ေစာ္" ဆုိတဲ့ ေ၀ါဟာရေတြက ေပၚလာတာလဲ မသိဘူး။ ထြင္လည္း ထြင္ႏိုင္ပါေပ့။ ဒီၾကားထဲ အဲဒီဆရာႀကီးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မသိေသးတဲ့ အေခၚအေ၀ၚေတြလည္း ရွိအံုးမွာပဲ။ ဘာအဆန္းေလးေတြရွိေသးလဲေတာ့ မသိဘူး ... ဟီးဟီး။
ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာက္ေနခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနခဲ့ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႔ျဖစ္တဲ့ ဒီေန႔မွပဲ ပို႔္စ္တစ္ခုကိုေကာင္းေကာင္းျပန္ၿပီး တင္ျဖစ္ေတာ့တယ္။ အမွတ္တရ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔လည္း ပါပါတယ္။ အရင္ကတည္းက ပို႔စ္ေတြကို ေရးခ်င္စိတ္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေ႐ႊႏုိင္ငံ၏ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္မ်ား အသကုန္ ေကာင္းမြန္မွဳေၾကာင့္ ဘယ္လုိမွ အဆင္မေျပခဲ့ပါ။ ဒီေန႔ေတာ့ ပို႔စ္တစ္ခုကို ေကာင္းမြန္စြာတင္ႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ ပို႔စ္တင္ႏုိင္ျခင္း အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ပါတီပြဲေလးတစ္ခုေတာင္ လုပ္ရင္ ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစားမိတယ္။ ေမြးေန႔ မနက္ေစာေစာ ဘုရားကို သြားမယ္လို႔ ရည္႐ြယ္ထားခဲ့တာလည္း မသြားလိုက္ရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ေမြးေန႔မတုိင္ခင္တစ္ရက္ ေမၿမိဳ႕ကိုအသြားမွာ ကားပ်က္ၿပီး အဲဒီမွာပဲ တစ္ည အိပ္လိုက္ရတယ္။ မႏၲေလးကို ညေန ၃ နာရီေလာက္မွ ျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔ အရင္က ႏွစ္ေတြေလာက္ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းေတာ့ဘူး။ အရင္ျဖစ္ခဲ့ ပ်က္ခဲ့တာေတြကို ေတြးမိတိုင္း ၀မ္းနည္းမိသလို ေမြးေန႔မွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြအနားမွာ ရွိေနတဲ့အတြက္ နည္းနည္းေတာ့၀မ္းသာမိပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့လည္း အဲဒီလူေတြလည္း ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ဘယ္သူက ဘယ္သူကို အရင္ ႏွုတ္ဆက္ရမယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းလို႔ မရႏ...
Yee Sar = YEE yawe yae oo SAR pay chin khan ya thu
ReplyDelete(I can't type myanmar font in this comment)
thz: for your comments :)
ReplyDeleteYee Sar > Chit Thu
ReplyDeleteYee Sar so tar Chit Thu htet po pyi a date pae po shi par te.
This is my opinion only.