Demonstration for the 63rd Anniversary of Union Day in Burma

တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္ေရး ဒို႔အေရးဆိုၿပီး ေၾကြးေၾကာ္၊ လက္ေတြ႔မွာ တုိင္းရင္းသားေတြကို အေလးမထား ထင္တုိင္းက်ဲေနတဲ့ စစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုေန႔ ဆႏၵျပပြဲကို ပါဝင္ၾကဖို႔ လန္ဒန္ေရာက္ တုိင္းရင္းသားညီအစ္ကို အားလံုးကို ဖိတ္ေခၚပါတယ္။

Date: Thursday 11th February 2010

Time: 12:00 to 13:00

Venue: In front of the Burma Military Regime's Embassy
19A Charles Street Mayfair, London, W1J 5DX

--
Organised by Burma Initiative Coordination Committee
Working together with all Ethnic organisation and Democratic forces in UK

Love and Hate in Burma - A Poetry Protest

To mark the second anniversary of Burmese poet Saw Wei's arrest and imprisonment, English PEN, the Democratic Party for a New Society in Burma (DPNS) and London-based poets will be holding a poetry protest outside the Burmese Embassy in London. We will be calling for the immediate and unconditional release of Saw Wei and of the many other Burmese writers of concern to PEN, including Honorary Members Aung San Suu Kyi and Zargana. The protest will include readings of Saw Wei's work in both Burmese and English, as well as performances by poets Ruth Padel and Niall McDevitt.

Date:
Sunday 14th February 2010

Time:
14:00 to 15:00

Venue:
In front of the Burma Military Regime's Embassy
19A Charles Street Mayfair, London, W1J 5DX

The protest will begin at 2pm. Please do join us if you can, and bring Valentine balloons and cards addressed to Saw Wei.

Click here for more information.

သာသနရံသီဝိဟာရ ထမနဲထိုးပြဲႏွင့္ စာေပေဟာေျပာပြဲ အမွတ္တရ

သာသနရံသီေက်ာင္း (Colindale) ၏ ထမနဲထိုးပြဲကို ဇန္နဝါရီလ ၃၁ရက္ေန႔ တနဂၤေႏြေန႔က ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပၿပီးစီးခဲ့ပါတယ္။ ယခင္ႏွစ္ေတြထက္ လူေတြ ပိုမိုစည္ကားလာတာေတြ႔ရပါတယ္။ ထမနဲကလည္း ေကာင္းမွေကာင္းပဲဗ်ာ။ ေခၽြးတၿပိဳင္းၿပိဳင္းနဲ႔ သံစံုဟစ္ေၾကြးၿပီး ထမနဲထိုးၾကတာ ျမန္မာျပည္က တကယ့္ထမနဲပြဲအတုိင္းပါပဲ။ တကယ့္ကို ျမန္မာျပည္ကို လြမ္းေစသလို အလြမ္းလည္းေျပေစပါတယ္။

ထမနဲပြဲမတုိင္ခင္မွာ စာေပေဟာေျပာပြဲကိုလည္း က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱရမွ စာေပႏွင့္ ပက္သက္သည့္ မွတ္သားဖြယ္ရာ ဆံုးမစကားမ်ားကို ေဟာၾကားဆံုးမေတာ္မူပါတယ္။ လူငယ္တုိင္း စာအုပ္စာေပေလ့လာသင့္ေၾကာင္း၊ စာေပျမင့္မွ လူမ်ိဳးတင့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ စာဖတ္အားေကာင္းၿပီး အသိဥာဏ္ျမင့္မားမွသာလွ်င္ ေကာင္းက်ိဳး ဆိုးက်ိဳးကို ေဝဖန္ပိုင္းျခားႏုိင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဟာၾကားဆံုးမေတာ္မူပါတယ္။ ထုိ႔ေနာက္ ဖိတ္ၾကားထားသည့္ Dr. Gustaaf Houtman (ဦးစန္းေမာင္) မွ ပညာေရးႏွင့္ မႏုႆေဗဒဆုိင္ရာမ်ားကို ေဟာေျပာေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ ဦးစန္းေမာင္မွ ႏုိင္ငံျခားသားျဖစ္ၿပီး ျမန္မာစာေပႏွင့္ စကားကို ျမန္မာတစ္ေယာက္လို ေဟာႏုိင္၊ ေရးႏုိင္၊ ေျပာႏုိင္သူျဖစ္ၿပီး မႏၱေလးၿမိဳ႕တြင္လည္း သာသနာ့ေဘာင္သို႔ ဝင္ေရာက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။

ထမနဲပြဲႏွင့္ စာေပေဟာေျပာပြဲ ႏွစ္ခုေပါင္းၿပီးက်င္းပတဲ့အတြက္ စာေပဗဟုသုတလည္းရ၊ ရာသီစာထမနဲေလးလည္းသံုးေဆာင္၊ ျမန္မာျပည္ ထမနဲပြဲအေၾကာင္းေတြကိုလည္း အလြမ္းေျပ ေျပာၾကဆိုၾကရင္း မိတ္ေဆြသစ္ေတြလည္းရခဲ့သည့္အတြက္ အဲဒီေန႔ဟာ လန္ဒန္မွ ျမန္မာေတြအတြက္ တကယ့္ကို အမွတ္ရစရာ ေန႔ေလးတစ္ေန႔အျဖစ္ က်န္ရစ္ေနခဲ့မွာ ေသခ်ာပါေတာ့တယ္။

သာသနရံသီဝိဟာရ၏ ထမနဲပြဲႏွင့္ စာေပေဟာေျပာပြဲ

သာသနရံသီဝိဟာရ၏ ႏွစ္စဥ္ရိုးရာပ်က္က်င္းပၿမဲျဖစ္သည့္ ထမနဲပြဲေတာ္ကို ဇန္နဝါရီလ ၃၁ ရက္ တနဂၤေႏြေန႔ ညေန ၄ နာရီတြင္ က်င္းပမည္ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ လန္ဒန္ရွိ မိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔အား ေလးစားစြာဖိတ္ၾကားအပ္ပါသည္။ အဆိုပါထမနဲပြဲႏွင့္ အတူ စာေပေဟာေျပာပြဲကိုလည္း ညေန ၃ နာရီတြင္ က်င္းပမည္ျဖစ္ပါသည္။ ေဟာေျပာမည့္သူမွာ Dr. Gustaaf Houtman (ဦးစန္းေမာင္) ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ပညာေရး ႏွင့္ မႏုႆေဗဒဆိုင္ရာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေဆြးေႏြးေဟာေျပာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဗဟုသုတရစရာ စာေပေဟာေျပာပြဲလည္းတက္ေရာက္ ရာသီစာ ထမနဲလည္း စားေသာက္ရင္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ အတူတကြကုသိုလ္ယူႏုိင္ၾကဖို႔ ဖိတ္ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ ထမနဲထိုးရန္အတြက္ အားေကာင္းေမာင္းသန္ အမ်ိဳးသားမ်ားလည္း လုိအပ္ေနပါတယ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိ၏ကာယဗလစြမ္းအင္ကို ကုသိုလ္ယူ လွဴဒါန္းၾကပါစို႔ဟု လန္ဒန္ရွိ အစ္ကိုေတာ္၊ ညီေတာ္မ်ားကိုလည္း ထပ္မံဖိတ္ၾကားလိုက္ရပါတယ္။

Happy Birthday ကိုဇာဂနာ (ကိုသူရ)

ကိုဇာဂနာ (ကိုသူရ) ၏ ၄၉ ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔မွသည္ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း၊ ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုၿပီး မတရားခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံထားရျခင္းမွလည္း အျမန္ဆံုးလြတ္ေျမာက္ပါေစ။

၂ဝဝ၈ ခုႏွဏ္ နာဂစ္မုန္တိုင္းသင့္ ေဒသမ်ားသို႔ သြားေရာက္အကူအညီေပးသည္ကို အာဏာပိုင္မ်ားမွ ဖမ္းဆီးၿပီး ေထာင္ဒဏ္ ၅၉ ႏွစ္ခ်မွတ္ခံထားရပါတယ္။ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ မွာ ေထာင္ဒဏ္ေလ်ာ့ေပါ့ေပးခဲ့ရာ စုစုေပါင္းေထာင္ဒဏ္ ၃၅ ႏွစ္က်ခံရန္ က်န္ရွိေနပါေသးတယ္။

တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ိဳးအတြက္ အနစ္နာခံတဲ့ ကိုဇာဂနာလိုလူမ်ိဳးဟာ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္မ်ားအပါအဝင္ အျခားေသာ အႏုပညာရွင္ေတြအတြက္ စံနမူနာယူစရာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးလည္းျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္တရားဟာ ရာဇဝင္မွာ တစ္သက္လံုး ရွံဳးနိမ့္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

Sharing: ဘုန္းဘုန္းတာ့တာ - လူထုေဒၚအမာ

ယခုေဆာင္းပါးေလးကို လြန္ခဲ့တဲ့ လမ်ားစြာက ဘေလာ့တစ္ခုမွာ ဖတ္ဖူးလိုက္ပါတယ္။ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေနတာ ၾကာပါၿပီ။ အခု ေနျခည္ေသြးသစ္ - ယဥ္ေက်းမွု စာေစာင္မွာ ျပန္ေတြ႔တာနဲ႔ ကိုယ့္ဘေလာ့မွာပါတင္ၿပီး မွတ္ထားလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေခါင္းစဥ္ကို ဖတ္လိုက္ေတာ့ ဆရာေတာ္၊ သံဃာေတာ္မ်ားက ေဒၚအမာလည္း ခင္ပြန္းအနိစၥေရာက္တာနဲ႔ စိတ္မ်ား ကေတာက္ကတက္ ျဖစ္ေန႐ွာထင္ပါရဲ႕လို႔ ကၽြန္မကို သနားေနၾကမလား မသိပါ။

"ဘုန္းဘုန္း တာ့-တာ" ဆိုတဲ့အသံမ်ိဳး မၾကာမၾကာ ၾကားရလြန္းလို႔ နားကေလာတာနဲ႔ ဒီေခါင္းစဥ္ကို တပ္လိုက္မိတာပါ။ ကၽြန္မတို႔ဆီမွာ ကေလးငယ္ေတြကို လူႀကီးမိဘေတြက ဘယ္သူျပန္ခါနီးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ "တာ့-တာ" လို႔ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ဆိုၿပီး လက္ျပခိုင္းေနၾကပါတယ္။
ၿမိဳ႕ေပၚတင္လားဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ေသးဘူး။ ဒီ တာ့-တာက ေတာႀကိဳအံုၾကားအထိ ပ်ံ႕ႏွ႔ံဆင္းသက္လို႔ ေနပါတယ္။

ဒါကို ေထာက္ျခင္းအားျဖင့္ ကၽြန္မတို႔မွာ ျပန္ခါနီးႏႈတ္ဆက္စကား တခု မ႐ွိမျဖစ္၊ အပူတျပင္း လိုအပ္ေနတဲ့ပံုပါပဲ။ လိုသမွ မဟားဒယားမို႔ ကိုယ့္မွာလည္း မ႐ွိေလေတာ့ သူမ်ားဟာကို အတင္းဆြဲယူသံုးထားရတဲ့ သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါၿပီ။

"တာ့-တာ" ဆိုတာ ဘယ္လူမ်ိဳးက သံုးစြဲတဲ့ စကား၊ ဘာအဓိပၸါယ္႐ွိတယ္ဆိုတာကို ဇစ္ဇစ္ျမစ္ျမစ္ သိၾကတာလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏို႔ေပမယ့္ လက္ကေလးလႈပ္ျပၿပီး ေတြ႔ကရာလူကို "တာ့-တာ" ေနၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကမ်ား ကဲသထက္ကဲၿပီး "ဘိုင့္ဘိုင္- တာ့တာ-ခ်ဲရီးယို" အထိ လုပ္ေနၾကေလရဲ႕။

ကၽြန္မတို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ အိမ္တအိမ္က ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ အေမကသင္တာ လူႀကီးေတြကို "ဦးတင္ပါေသးရဲ႔" လို႔ ေျပာၿပီး ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ရမယ္တဲ့။ နည္းနည္းႀကီးလာေတာ့ "ကၽြန္မကို ခြင့္ျပဳပါဦး" လို႔ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ေတာ္ေတာ္ႀကီးလာျပန္ေတာ့ "ျပန္ပါဦးမယ္ေနာ္" လို႔ ေျပာရတယ္။ ဒါ ျမန္မာ့ ႏႈတ္ဆက္နည္း ျဖစ္မွာပါပဲ။

ခုေခတ္လို လက္ကေလးျပၿပီး "တာ့-တာ" လို႔ ဆိုမိရင္ အေမက လက္မ်ားပုတ္ခ်မလား မသိဘူး။ ၿပီးေတာ့ "ဘာလဲ ညည္းတို႔စကားက တာတယ္ဆိုတာ ေကာင္းမွတ္လို႔ လူထဲသံုးေနရတာလား" လို႔ ေငါက္မွာ အမွန္ပါပဲ။

ျမန္မာစကားက လူေပၚစ အဆင့္မ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ ႂကြယ္၀ပါတယ္။ ေ၀ါဟာရ မဆင္းရဲပါဘူး။ လူၾကည့္ၿပီး အသက္နဲ႔အလိုက္ ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔အလိုက္ သံုးႏႈန္းေျပာဆိုရတဲ့ စကားမ်ိဳးပါ။ ဒီလိုယဥ္ေက်းမႈဟာ လူမ်ိဳးတိုင္းမွာေတာင္ မ႐ွိပါဘူး။ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈ သမနိ ႐ွည္လွတယ္ဆိုတဲ့ တ႐ုတ္တို႔လို လူမ်ိဳး အခ်ိဳ႕ မွာသာ ႐ွိတာပါ။

အေဖလုပ္တဲ့ လူအေပၚကို ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ႀကီး မေက်လည္ေပမယ့္ "မင္းကလဲကြာ" လို႔ ျမန္မာစကားက ေျပာလို႔ မရပါဘူး။ "ခင္ဗ်ားႀကီးကလဲဗ်ာ" လို႔ ေျပာမိရင္ေတာင္ "အေဖကို ခင္ဗ်ားလံုးႀကီး ႐ိုက္ေျပာတာ ႐ိုင္းလိုက္တာ" လို႔ ဆိုပါေသးတယ္။ "ယူကလဲ ဂြက်လိုက္တာ" လို႔ ေျပာခ်င္လို႔လဲ မျဖစ္ပါဘူး။ "အေဖကလဲ အေဖရာ" ဆိုတာမ်ိဳးကို အလြန္ဆံုးေျပာရတာပါ။ ျမန္မာမွာ ကိုယ္က ေျပာခ်င္တဲ့လူနဲ႔ တန္ရာေ၀ါဟာရကို ေ႐ြးၿပီး သံုးစြဲရပါတယ္။ ဒါဟာ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈပဲ။

ခုေတာ့ ရည္းစားလည္း "တာ့-တာ"၊ သူငယ္ခ်င္းလည္း "တာ့-တာ"၊ ဘုန္းႀကီးရဟန္း လည္း "တာ့-တာ" တဲ့။ ဘယ္လိုမ်ား ျဖစ္ေနၾကတယ္ မသိပါဘူး။

ကၽြန္မတို႔ မိုးကုတ္သြားလည္ၾကေတာ့ မိတ္ေဆြေတြကို ျပန္ပါ့မယ္လို႔ ႏႈတ္ဆက္တဲ့အခါ အိမ္တိုင္းက ျပန္ႏႈတ္ဆက္တဲ့စကားက "ျဖည္းျဖည္း ျပန္ပါ႐ွင္" တဲ့။ ဒါဟာ ျပန္ခါနီး လူကို မိုးကုတ္က ႏႈတ္ဆက္တဲ့ စကားပါ။ မိုးကုတ္မွာ လမ္းေတြက ေျမျပင္လမ္း မဟုတ္ဘူး။ အတက္အဆင္း၊ အေကြ႔အေကာက္ေတြ၊ ကားနဲ႔ ခရီးသြားရတာ။ ကားအျမန္ေမာင္းရင္ အသက္အႏၱရာယ္နဲ႔ ေတြ႔ရတာ၊ ေတြ႔ေပါင္းလည္း မေရမတြက္ႏိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ဆီမွာ ခြဲခါနီး ႏႈတ္ဆက္တဲ့ လူတိုင္းကို "ျဖည္းျဖည္းပဲျပန္ပါ" လို႔ ႏႈတ္ဆက္မွာ မွာတာထင္ပါရဲ႕။ ေမတၱာ ေစတနာ က႐ုဏာအျပည့္နဲ႔ ႏႈတ္ဆက္လိုက္တဲ့ စကားမို႔ ၾကားရသူရဲ႕နားထဲမွာ ခ်မ္းေျမ့ၾကည္ႏူး လိုက္တာ။ "တာ့-တာ" နဲ႔ မကြာလား။ ျမန္မာမွာ ႏႈတ္ဆက္စကားေတြ ႂကြယ္ႂကြယ္၀၀ ႐ွိၿပီးသားပါ။

--
လူထုေဒၚအမာ
ေသာင္းေျပာင္းေထြလာမဂၢဇင္း၊ တြဲ ၁၈၊ အမွတ္ ၈၊ ၁၉၈၃ ဧၿပီ။

လူထုေဒၚအမာဟာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ကာလမွာ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေတြေနတာေတြကို ဥပမာေပး ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္အေနနဲ႔ ေရးသားထားတာ ဗဟုသုတရဖြယ္ျဖစ္သလို လိုက္နာက်င့္သံုးဖြယ္ရာ အခ်က္ေတြကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ စကားေျပာဆို ဆက္ဆံတဲ့အလုပ္ဟာ ေန႔တုိင္းႀကံဳေတြေနရတဲ့ အလုပ္တစ္ခုပါ။ လူေတြ႔ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က်စကားေျပာသည္ျဖစ္ေစ၊ ဖုန္းနဲ႔ျဖစ္ေစ ေန႔တုိင္းေျပာဆို ဆက္ဆံေနၾကတဲ့အခါမွာ လူတုိင္းနားဝင္ခ်ိဳသာေအာင္ သံုးႏွုန္းေျပာဆိုဖို႔လိုပါတယ္။ ထို႔အတူ သံုးစြဲတဲ့ စကားလံုးေတြကိုလည္း သူ႔ေနရာႏွင့္သူ သူ႔အသက္အရြယ္ႏွင့္သူ အထူးသတိျပဳအသံုးျပဳဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အေမမာေျပာသလိုပဲ ျမန္မာစကားမွာ ေဝါဟာရမဆင္းရဲပါဘူး။ သို႔ေပမယ့္လည္း ေျပာဆိုဆက္ဆံၾကတဲ့ေနရာမွာ ... ဥပမာအားျဖင့္ အိမ္တစ္အိမ္ကေနျပန္ခါနီး ႏွုတ္ဆက္တဲ့အခါမွာ "ဒိုးၿပီ/လစ္ၿပီ/ဂိုးၿပီ/ေရြ႕ၿပီ" စသည္ျဖင့္ ေပါင္းစံု ေျပာဆိုသံုးႏွုန္းေနၾကပါတယ္။ တကယ္တမ္း စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဒီစာလံုးေတြဟာလည္း ျမန္မာစာလံုးေတြေတာ့ မဟုတ္ဘဲ ေခတ္ကာလအရ ေပၚေပါက္လာတဲ့ ဘန္းစကားေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့ ကိုယ့္ထက္အသက္ႀကီးသူ၊ ဝါႀကီးသူေတြကို သြားေျပာရင္ေတာ့ မသင့္ေတာ္လွပါဘူး။

ျပည္ပေရာက္ျမန္မာအခ်ိဳ႕တြင္လည္း ထိုကဲ့သို႔ စကားလံုးအသံုးျပဳပံု အားနည္းခ်က္အခ်ိဳ႕ကို ေတြ႔ျမင္ရပါတယ္။ ဥပမာ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ေျပာဆိုဆက္ဆံတဲ့အခါမွာ ... "ဘုန္းဘုန္း ဆြမ္းဘုန္းေပးၿပီးပါၿပီလားဘုရား ေျပာရမည့္အစား ဘုန္းဘုန္း စားၿပီးၿပီလား"၊ "တင္ပါ့ဘုရား ဟု ေျပာရမည့္အစား ဟုတ္ကဲ့" စသည္ျဖင့္ လူလူခ်င္းဆက္ဆံသကဲ့သို႔ အလြယ္တကူ ေျပာဆို သံုးႏွဳန္းေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေန႔တုိင္းေျပာဆိုဆက္ဆံၾကတဲ့အခါမွာ စကားလံုးအသံုးအႏွုန္းေလးေတြကို သတိထားၿပီး ေျပာဆိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္တုိင္လည္း မိမိလူမ်ိဳး၏ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ ယဥ္ေက်းမွဳကို ထိန္းသိမ္းရာေရာက္သလို လူမွဳ႕ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးနယ္ပယ္မွာလည္း လူခ်စ္လူခင္ေပါမ်ားသည့္ ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာ အမ်ိဳးသား/သမီး တစ္ဦးအျဖစ္ ထင္ရွားေတာက္ပလာႏုိင္ပါေၾကာင္း အေမလူထုေဒၚအမာ၏ ေဆာင္းပါးႏွင့္အတူ ထပ္ေလာင္း တင္ျပလိုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

လူမိုက္အားေပး မလုပ္မိေစဖို႔

အခုရက္ပိုင္းမွာ ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း မေကာင္းေၾကာင္း ေရးသားတဲ့ Blog တစ္ခ်ိဳ႕ကိုေတြ႔ေနရပါတယ္။ ျမန္မာလို ေရးသားထားတဲ့ ဘေလာ့တစ္ခုပါပဲ။ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ဘုရားေစတီမ်ား၏ ဓာတ္ပံုမ်ားကိုပင္ ၾကက္ေျခေခတ္ၿပီး ေစာ္ကားထားတာျဖစ္ပါတယ္။

ဘာသာေရးႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ေနတာျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲဒီဘေလာ့မွာ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွ ဝင္ၿပီးမေျပာခဲ့ပါဘူး။ ေနာင္လည္း ေျပာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ အဲဒီလို ဘာသာေရးကို အစြန္းေရာက္ၿပီး တစ္ဘက္သတ္ေစာ္ကားတဲ့လူေတြနဲ႔ စကားၿပိဳင္ေျပာရမွာ ရွက္လို႔ပါပဲ။ ေရးသားတဲ့သူကိုယ္တုိင္ သူဟာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ မဟုတ္သည့္တုိင္ မိမိကိုယ္ကိုေရာ၊ မိမိရဲ႕မိဘ၊ မိမိရဲ႕ဘာသာကို ကိုယ္ကိုတုိင္ ျပန္ၿပီးေစာ္ကားေနတယ္ဆိုတာ မေတြးမိဘူးထင္ပါတယ္။


အဲဒီေတာ့ မိတ္ေဆြကိုယ္တုိင္ မ်က္စိလည္လမ္းမွားၿပီး အဲဒီဘေလာ့ (အစိမ္းေရာင္ေနာက္ခံရွိပါတယ္) ကို ေရာက္သြားခဲ့သည္ရွိေသာ္ တစ္ျခားမိတ္ေဆြေတြကို လက္ဆင့္မကမ္းၾကဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ အဲလို အႏွစ္သာရမရွိ ေပါက္တတ္ကရ ေရးထားတာကိုမွ လူေတြတအားလာၾကည့္တယ္ဆိုရင္ သူ႔ကိုယ္သူ မာန္တက္ၿပီး ပိုဆိုးသြားပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ အဲဒီဆုိဒ္ကို sharing မလုပ္သလို လာေမးရင္လည္း ေျဖမွာမဟုတ္ပါဘူး။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္