Skip to main content

ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေသာ ဒီဇင္ဘာ

ႏွစ္တစ္ႏွစ္ကုန္ဆံုးကူးေျပာင္းဖို႔ ေနာက္ဆံုးလျဖစ္တဲ့ ေဆာင္းႏွင္းေဖြးေဖြးၾကားက ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ ဒီဇင္ဘာကို ေရာက္ရွိလာျပန္ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အခ်စ္ဆံုး၊ အႏွစ္သက္ဆံုး၊ လြမ္းစရာအေကာင္းဆံုး လတစ္လလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ဒီဇင္ဘာမေရာက္ခင္ကတည္းက ေဆာင္း(ဒီဇင္ဘာ)သီခ်င္းေတြကို ႀကိဳၿပီး နားေထာင္ေနခဲ့တယ္ေလ။ ေဆာင္းရာသီနဲ႔ ႏွင္း၀တ္မွဳန္ေတြကို ခင္တြယ္ႏွစ္သက္မွဳ႕ကေတာ့ ဘာနဲ႔မွ မလဲႏုိင္ေအာင္ပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ မႏၲေလးေဆာင္းရဲ႕ ဒီဇင္ဘာလအခ်ိန္ေလးေတြကိုေပါ့။ ဒီမွာေတာ့ ခိုက္ခိုက္တုန္ေအာင္ ခ်မ္းတယ္ ေအးတယ္။ ဒီထက္ပိုတာက အထက္ဘက္ စေကာ့တလန္ေပါ့။ အဲဒီဘက္မွာေတာ့ ႏွင္းေတြစၿပီး က်ေနၿပီ။ ေနကိုျမင္ရတာ ခပ္ရွားရွားပဲ။

မွတ္မိပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လန္ဒန္ေရာက္ၿပီး ခုႏွစ္လအၾကာ ၂၀၀၇ ဇန္န၀ါရီ၂၄ ရက္မွာ ႏွင္း၀တ္မွဳန္ေတြနဲ႔ စၿပီးမိတ္ေဆြျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီတုန္းက သတင္းထဲမွာ ႏွင္းက်မယ္လို႔ ေၾကျငာကတည္းက ႏွင္းေတြကို ႀကိဳေစာင့္ေနခဲ့တာ။ က်ေတာ့ မနက္ေလးနာရီထုိးေနၿပီ။ အဲဒီထိ ထုိင္ေစာင့္ေနတုန္းပဲ။ ပထမဆံုးလည္း ျဖစ္တာေၾကာင့္ အိမ္အျပင္ထြက္ၿပီး ဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္ျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္။

ဒီႏွစ္ ၂၀၀၈ မွာေတာ့ ႏွင္းက်တာ ႏွစ္ခါရွိသြားၿပီ။ နည္းနည္းေစာတယ္လို႔ ေျပာရမယ္။ ရာသီဥတုေတြေျပာင္းလဲလာတာေၾကာင့္ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ အခုလည္း ေန႔တုိင္းဆိုသလို မိုးေတြရြာေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ အခုတေလာ ပိုၿပီးေတာ့လည္း ေအးတယ္။ အထက္ပိုင္းမွာေတာ့ minus ေအာက္ကို ဆင္းခ်င္ေနၿပီ။

လမ္းေတြမွာေတာ့ Xmas ႏွင့္ New Year ကိုႀကိဳဆိုဖို႔အတြက္ မီးေတြစၿပီး ထြန္းေနၾကပါၿပီ။ Central London မွာလည္း မီးေတြစၿပီး ထြန္းေလာက္ၿပီ။ အဲလိုခ်ိန္ဆို အရမ္းစည္တယ္။ ေနာက္ရက္အားမွ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ ဓာတ္ပံုသြားရိုက္ဖို႔ တုိင္ပင္ထားပါတယ္။ ရိုက္ၿပီးရင္ ဘေလာ့မွာ ျပန္ၿပီး sharing ျပန္လုပ္ေပးမယ္။ အဲဒီခ်ိန္သြားရိုက္ရင္ေတာ့ အေတာ္ေလးေအးေနမွာ ျမင္ေယာင္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ေယာက္တည္း မသြားရေတာ့ ေတာ္ပါေသးတယ္။ တစ္ေယာက္တည္းဆို ငူတူတူ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနမွာ ေသခ်ာတယ္။ အဲဒီဒုကၡ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္။ ခံစားဖူးတဲ့လူတုိင္း သိပါတယ္ :)

ရာသီဥတု ေအးလာသလို က်န္းမာေရးကိုလည္း ဂရုစိုက္ေနရတယ္။ သြားစရာရွိမွပဲ အျပင္ကိုထြက္ၿပီး အိမ္ထဲမွာပဲ ျပန္ေအာင္းေနျဖစ္တာမ်ားတယ္။ လုပ္စရာရွိတာေတြလုပ္ရင္း သီခ်င္းေလးေတြနားေထာင္တယ္။ သီခ်င္းေတြကေတာ့ အကုန္လံုး ဒီဇင္ဘာသီခ်င္းေတြခ်ည္းပါပဲ။ Selection လုပ္ထားတာ စုစုေပါင္း ၂၇ ပုဒ္ရွိတယ္ :) Download လုပ္ခ်င္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့့ရဲ႕ Sidebar မွာ တင္ေပးထားပါတယ္။ နားေထာင္တုိင္း အတိတ္ဆီက ဒီဇင္ဘာလေတြ၊ မႏၲေလးေဆာင္းညေတြကို သတိရမိတယ္။ နားမေထာင္ဘဲလဲ မေနႏုိင္ဘူး။ ဒါလည္း Virus တစ္မ်ိဳးလို႔ ေျပာရမလို ျဖစ္ေနၿပီ :D အခုလည္း စာေရးရင္း သီခ်င္းေတြကို ဖြင့္ထားေနမိတယ္။ Virus ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထိေနၿပီ ;)

အေအးကနည္းနည္းပိုလာ အျပင္ထြက္ရမွာလည္း ေၾကာက္ေတာ့ အစားအေသာက္လည္း ဒုကၡေရာက္တယ္ (အမွန္ေတာ့ ပ်င္းတာ)။ ႀကံဳရာက်ပန္း စားေသာက္ေနရတယ္ ;) ေခါက္ဆြဲနဲ႔ညားလိုက္ ေရႊေခါင္းေျပာင္နဲ႔ညားလိုက္ ေပါင္မုန္႔နဲ႔ညားလိုက္ေပါ့။ စိတ္ပါတဲ့ေန႔ သို႔မဟုတ္ ၿငီးေငြ႔လာတဲ့ေန႔ေရာက္မွပဲ ေစ်း၀ယ္ၿပီး ခ်က္ျဖစ္တယ္။ ခ်က္လိုက္ရင္လည္း ၾကက္၊ ၀က္၊ အမဲ အဲဒီထဲက မထြက္ေတာ့ဘူး။ အမဲသားကေတာ့ ခ်က္ခဲပါတယ္။ ၾကက္တစ္လွည့္ ၀က္တစ္လွည့္ေပါ့။ ၾကာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးလည္း ေခါင္းထိပ္မွာ ၾကက္လို အေမာက္ပဲ ထြက္မလား ဒါမွမဟုတ္ ၀က္လို နားရြက္ပဲ ႀကီးလာမလား မသိဘူး။ အရမ္းေအးလာရင္ ေဆာင္းတြင္းဘက္ မႏၲေလးက်ံဳးေဘးမွာဖြင့္တဲ့ ႏုိ႔ဟင္းမလိုင္ဆုိင္ေတြကိုလည္း ေျပးၿပီးသတိရမိေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္က အစားအေသာက္ေတြအေၾကာင္း ေျပာရတာ သိပ္ေတာ့ မေကာင္းဘူးဂ်ာ။ ေျပာရင္း ခံတြင္းထဲမွာလည္း တံေတြးေတြ ၿမိဳၿမိဳခ်ေနရတယ္ :}

စာေရးေနရင္း Window Media Player က ဘုိျဖဴရဲ႕ လက္တီး သီခ်င္းကိုေရာက္သြားပါၿပီ။ က ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြေပါက္လာသလိုလို ေတာင္ႀကီးကိုပဲ သြားလည္ခ်င္သလိုလို ျဖစ္လာျပန္ၿပီ။ Virus ကေတာ့ မႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သတိလည္း ရစရာပါပဲ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ေတာင္ႀကီးရဲ႕အလွက ဘာနဲ႔မွမတူဘူး။ ၿမိဳ႕ကလည္း သန္႔ေတာ့ ေနခ်င္စဖြယ္အရမ္းေကာင္းတယ္။ ေဆာင္းတြင္းသြားလည္လို႔ကေတာ့ ခ်မ္းပံုက ကမ္းကုန္ေလာက္တယ္။ ကံဆံုးတာတစ္ခုက ေတာင္ႀကီးတန္ေဆာင္တုိင္ကို တစ္ခါမွ မေရာက္ဘူးေသးဘူးဗ်ာ။ ျပန္ေရာက္မွ ေရာက္ေအာင္ သြားလည္ဦးမယ္။ ႀကိမ္းထားတာ :P

ဒီဇင္ဘာေဆာင္းတြင္းနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး လံုး၀ မေမ့ႏုိင္တဲ့ ေန႔ေလးတစ္ရက္ကေတာ့ ၂၀၀၇ အကုန္ ၂၀၀၈ ကူးေတာ့မည့္ ေနာက္ဆံုးရက္ျဖစ္တဲ့ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္ေန႔ပါပဲ။ အဲဒီေန႔က မႏၲေလးၿမိဳ႕အနီး ပန္းၿမိဳ႕ေတာ္လို႔လည္းအမည္တြင္တဲ့ ေတာင္ေပၚၿမိဳ႕ကေလးတစ္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္ေနခဲ့တယ္။ ဒီႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ကိုေတာ့ မည္သို႔မည္ပံု ျဖတ္သန္းရမည္ မသိေသး :-? ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ကမၻာႀကီး ခ်ာခ်ာလည္ ျဖစ္ေနမယ္ဆိုတာပါပဲ။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ Virus က အဆိုးဆံုး အေျခအေနထိ ကိုက္ခံေနရၿပီ။ မည္သည့္ အန္တီဗိုင္းရပ္စ္ အန္ကယ္ဗုိင္းရပ္စ္မွလည္း မႏုိင္ေတာ့။

ေရႊမႏၲေလးရဲ႕ေဆာင္းကို ခံစားမွဳအာရံုနဲ႔ မလံုေလာက္ဘဲ အျမင္အာရံုပါရဖို႔အတြက္ ကိုပုဂံနတ္ (ခ) သခင္စိုးႀကီး ကိုလည္း ကြန္႔မန္႔သြားပြတ္ၿပီး အပူကပ္ထားလိုက္ေသးတယ္။ သမင္စိုးႀကီး အဲ သခင္စိုးႀကီး မ စပါ :P ေနာက္ထပ္ အပူကပ္ရမယ့္လူေတြ က်န္ေသးတယ္။ ဆရာတံု နဲ႔ ကိုေဂ်ႀကီး :) ၂၀၀၆ တုန္းက ကိုေဇာ္မိုးေအာင္နဲ႔ ဆရာတံုႀကီးေက်းဇူးေၾကာင့္ ပံုေတြ ၾကည့္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ အခုထိ ေက်းဇူးတင္ဆဲပါ။

မႏွစ္က မႏၲေလးကို ခဏျပန္ေရာက္ေနတုန္းက ေမာ္ဒယ္ႀကီး ကိုေဇာ္မိုးေအာင္ (ခ) ဒီမိုးသစ္ကို လူကိုယ္တုိင္ အရွင္လတ္လတ္ႀကီး ေတြ႔ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူအလုပ္ေတြရွဳပ္ေနတာေၾကာင့္ သိပ္ မေတြ႔ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ မႏွစ္က မွတ္မွတ္ရရ ကိုၿဖိဳးလည္း မႏၲေလးကို ျပန္ေရာက္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္၊ ဆရာတံု၊ ပုဂံနတ္၊ ကိုေဂ်တို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေဆာင္းတြင္းလည္းျဖစ္ေတာ့ လဘက္ရည္ဆုိင္မွာ မဆံုဘဲ အခ်မ္းေျပေအာင္ ကုစားေပးတဲ့ ဆိုင္တစ္ခ်ိဳ႕မွာ အၿမဲဆံုျဖစ္ၾကတယ္။ အခုခ်ိန္ျပန္စဥ္းစားရင္ အားလံုးဟာ အမွတ္တရေလးေတြခ်ည္းပါပဲ။ အမွတ္တရ အျဖစ္ဆံုးကေတာ့ ၃၅လမ္းက ေကာင္းေကာင္းမွာ လူစံုတက္စံု ဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကတာရယ္ လမ္း၃၀က ေရႊလွခင္ဆိုတဲ့ ဆိုင္မွာ ညတြင္းခ်င္း သံအမတ္ႀကီးျဖစ္သြားတဲ့ မိတ္ေဆြေလးကိုပါပဲ :P

ကၽြန္ေတာ္ ဒီဇင္ဘာကို ခင္တြယ္ျမတ္ႏုိးေပမဲ့ ခႏၶာကိုယ္ကေတာ့ ေဆာင္းတြင္း အေအးဓာတ္ကို သိပ္ၿပီး မခံႏုိင္ဘူး။ အရမ္းေအးလာရင္ ႏွာစည္းတဲ့ ျပႆနာက ေဆာင္းတြင္းတုိင္းမွာ ခံေနရတဲ့ ပံုမွန္ျပႆနာ တစ္ခုလိုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဒီဇင္ဘာနဲ႔ ႏွင္းစက္ေတြကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေနၿမဲပါပဲ။ ေနာင္လည္း ခ်စ္ၿမဲ ခ်စ္ေနဦးမယ့္ ဒီဇင္ဘာပါပဲဗ်ာ။

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဒီဇင္ဘာပံုရိပ္ေတြကေတာ့ ေရးလုိ႔ၿပီးမွာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ရပ္နားပါရေစ။ ခုခ်ိန္ဆို ဖတ္ရတဲ့သူလည္း မ်က္စိေညာင္းေနေလာက္ၿပီ။ စိတ္ရွည္သီးခံၿပီး ဖတ္ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ Xmas ႏွင့္ New Year ညေတြေရာက္မွ ျပန္ဆက္ပါဦးမယ္။

က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ :)

Comments

Popular posts from this blog

မေရာက္တာၾကာၿပီ

ဘေလာ့လာၿပီး မေရးျဖစ္တာ ၂ ႏွစ္နီးပါးရွိသြားၿပီပဲ။ ေဖ့ဘုတ္ေတြေပၚလာၿပီးကတည္းက ဒီဘက္ကိုလွည့္မလာျဖစ္ဘူး။ ျပန္ေရးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။ အဓိကကေတာ့ ကုိယ္စိတ္ဝင္စားတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို ျပန္ၿပီးေရးခ်င္တယ္။ အဓိကကေတာ့ ဓာတ္ပံုႏွင့္ နည္းပညာသတင္းေတြကိုေပါ့။

Buddhapadipa Temple

Camera: Nikon D7000 | 35mm, F8 @ 1/200s, ISO 200 Software : Adobe Lightroom, Photoshop © Chan Mya Soe

ဆရာႀကီး မင္းသုဝဏ္ရဲ႕ ယခုေခတ္ႏွင့္ကိုက္ညီေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

ျမန္မာတို႔အတြက္

ငါသာလွ်င္ေတာ္ သူမေတာ္ရ
လူေတာ္ထင္မွာ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ရမည္လည္း

ၾကြားရင္းႏွင့္နစ္ ဝါးရင္းနစ္သည့္
နစ္လွ်က္ေနပါတို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ရမည္လည္း

အေကာင္းဆိုးထင္ ဆိုးေကာင္းထင္ႏွင့္
အထင္လြဲပါ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ ရမည္လည္း

သူ႔ကိုငါညွိဳး ငါ့သူညွိဳးႏွင့္
အညွိဳးႀကီးပါ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ ရမည္လည္း

ၿငီး၍မၿပီး ညဴမၿပီးဘူး
အၿပီးတကာ လုပ္ႏုိင္ပါမွ
ေတာ္ရာေရာက္လိမ့္ ေနာင္အဖို႔
ႏိုးၾကထၾကျမန္မာတို႔ သားေျမးတို႔အတြက္ ႀကိဳးပမ္းစို႔

ဆရာႀကီး မင္းသုဝဏ္