အထက္ေဖာ္ျပပါ စာသားဟာ ယေန႔ျမန္မာသတင္းဌာန အဖြဲ႔သားတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကိုညိဳ႕ထံကို ၂၀၀၉ ႏုိဝင္ဘာလ ၂၈ ရက္ေန႔က ေရာက္ရွိခဲ့တဲ့ ၂၀၀၇ ၾသဂုတ္လ ၆ ရက္ေန႔၊ လူထုေဒၚအမာ မကြယ္လြန္မီ ၈ လ အလိုက ေျပာခဲ့တဲ့ စကားျဖစ္ပါတယ္။ လူထုေဒၚအမာဟာ ၂၀၀၈ ခု ဧၿပီလ ၇ ရက္ေန႔မနက္က မႏၱေလးၿမိဳ႕တြင္ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါတယ္။ လူထုေဒၚအမာကို အဖဦးထင္၊ အမိ ေဒၚစုတို႔က ၁၉၁၅ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာ ၂၉ ရက္ေန႔မွာ မႏၱေလးၿမိဳ႕တြင္ ေမြးဖြားခဲ့ၿပီး ယခု သက္ရွိထင္ရွားရွိမယ္ဆိုရင္ ၂၀၀၉ ႏုိဝင္ဘာ ၂၉ မွာ အသက္ ၉၄ ႏွစ္ျပည့္ၿပီးမွာျဖစ္ပါတယ္။ဒို႔ ဗမာျပည္မွာ လက္ရွိ ဒီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ်ိဳးနဲ႔ တသက္လံုး မသြားႏုိင္ဘူး။ သြားလို႔ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီ ဗမာျပည္ႀကီးက အဂၤလိပ္ ၿဗိတိသွ်လက္ေအာက္၊ ဂ်ပန္လက္ေအာက္ေတြမွာလည္း ကၽြန္ခံခဲ့ဖူးတယ္။ ဖ.ဆ.ပ.လ တုိ႔၊ မ.ဆ.ပ.လ တုိ႔လို အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြလည္း ရင္ဆုိင္ခဲ့ရဖူးတယ္။ အဲဒီေခတ္အဆက္ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြဟာ သူတို႔ ခိုင္ၿမဲတယ္ဆိုသေလာက္၊ ဒီမိုကေရစီ ေပးခဲ့ၾကတယ္။ ဥပမာ ... အဂၤလိပ္ေတြဟာ သူတို႔ခိုင္ၿမဲတယ္ ထင္သေလာက္ ၆၀ က်ပ္သား၊ ၇၀ က်ပ္သား ေပးခဲ့တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အရသာ ဘယ္ေလာက္ေပးရင္ ဘယ္ေလာက္ခံစားရတယ္ဆိုတာကို သိလာခဲ့တယ္။ သိလာေတာ့ တိုးရေအာင္လည္း ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းေပၚက တုိက္ယူတတ္ခဲ့တယ္။ အခုလို ဘယ္ေလာက္သားမွ မေပးခဲ့ဘဲ ဖိႏွိပ္တာမ်ိဳးကိုေတာ့လည္း အၾကာႀကီး ခံႏိုင္ၾကမွာ မဟုတ္ဘူး။
ဒို႔မွာ ၁၉၈၈ ခု အေရးေတာ္ပံုအေတြ႔အႀကံဳမ်ိဳးကလည္း ရသင့္သေလာက္ ရခဲ့တယ္။ တန္ဖိုးရွိ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြလည္း ထြက္ေပၚလာခဲ့တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ်ိဳးက အတုိင္းအတာ တခုအထိသာ ခံလိမ့္မယ္။ အတုိင္းအတာမရွိ ခံေနလိမ့္မယ္လို႔ မထင္နဲ႔။
လက္ရွိ ဒီကမၻာႀကီးကလည္း လံုးလံုး ပိတ္ဆို႔ထားလို႔ ရတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဆက္သြယ္ေရး သတင္းနည္းပညာေခတ္ႀကီးထဲကို ေရာက္လို႔ေနၿပီ။ ကမၻာႀကီးထဲက ႏိုင္ငံအသီးသီးမွာ ဒီႏုိင္ငံလို ဒီမိုကေရစီ မရွိတဲ့ ႏုိင္ငံဆိုတာက လက္ခ်ိဳးေရလို႔ရတယ္။ ကမၻာ့လူသားေတြကလည္း အဲဒီႏုိင္ငံမ်ိဳးကို မ်က္လံုးေဒါက္ေထာက္ ၾကည့္ေနၾကတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာက္ေနခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနခဲ့ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႔ျဖစ္တဲ့ ဒီေန႔မွပဲ ပို႔္စ္တစ္ခုကိုေကာင္းေကာင္းျပန္ၿပီး တင္ျဖစ္ေတာ့တယ္။ အမွတ္တရ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔လည္း ပါပါတယ္။ အရင္ကတည္းက ပို႔စ္ေတြကို ေရးခ်င္စိတ္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေ႐ႊႏုိင္ငံ၏ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္မ်ား အသကုန္ ေကာင္းမြန္မွဳေၾကာင့္ ဘယ္လုိမွ အဆင္မေျပခဲ့ပါ။ ဒီေန႔ေတာ့ ပို႔စ္တစ္ခုကို ေကာင္းမြန္စြာတင္ႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ ပို႔စ္တင္ႏုိင္ျခင္း အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ပါတီပြဲေလးတစ္ခုေတာင္ လုပ္ရင္ ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစားမိတယ္။ ေမြးေန႔ မနက္ေစာေစာ ဘုရားကို သြားမယ္လို႔ ရည္႐ြယ္ထားခဲ့တာလည္း မသြားလိုက္ရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ေမြးေန႔မတုိင္ခင္တစ္ရက္ ေမၿမိဳ႕ကိုအသြားမွာ ကားပ်က္ၿပီး အဲဒီမွာပဲ တစ္ည အိပ္လိုက္ရတယ္။ မႏၲေလးကို ညေန ၃ နာရီေလာက္မွ ျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔ အရင္က ႏွစ္ေတြေလာက္ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းေတာ့ဘူး။ အရင္ျဖစ္ခဲ့ ပ်က္ခဲ့တာေတြကို ေတြးမိတိုင္း ၀မ္းနည္းမိသလို ေမြးေန႔မွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြအနားမွာ ရွိေနတဲ့အတြက္ နည္းနည္းေတာ့၀မ္းသာမိပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့လည္း အဲဒီလူေတြလည္း ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ဘယ္သူက ဘယ္သူကို အရင္ ႏွုတ္ဆက္ရမယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းလို႔ မရႏ...
Comments
Post a Comment
Thanks for your comment.