Skip to main content

Sharing: ဘုန္းဘုန္းတာ့တာ - လူထုေဒၚအမာ

ယခုေဆာင္းပါးေလးကို လြန္ခဲ့တဲ့ လမ်ားစြာက ဘေလာ့တစ္ခုမွာ ဖတ္ဖူးလိုက္ပါတယ္။ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေနတာ ၾကာပါၿပီ။ အခု ေနျခည္ေသြးသစ္ - ယဥ္ေက်းမွု စာေစာင္မွာ ျပန္ေတြ႔တာနဲ႔ ကိုယ့္ဘေလာ့မွာပါတင္ၿပီး မွတ္ထားလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေခါင္းစဥ္ကို ဖတ္လိုက္ေတာ့ ဆရာေတာ္၊ သံဃာေတာ္မ်ားက ေဒၚအမာလည္း ခင္ပြန္းအနိစၥေရာက္တာနဲ႔ စိတ္မ်ား ကေတာက္ကတက္ ျဖစ္ေန႐ွာထင္ပါရဲ႕လို႔ ကၽြန္မကို သနားေနၾကမလား မသိပါ။

"ဘုန္းဘုန္း တာ့-တာ" ဆိုတဲ့အသံမ်ိဳး မၾကာမၾကာ ၾကားရလြန္းလို႔ နားကေလာတာနဲ႔ ဒီေခါင္းစဥ္ကို တပ္လိုက္မိတာပါ။ ကၽြန္မတို႔ဆီမွာ ကေလးငယ္ေတြကို လူႀကီးမိဘေတြက ဘယ္သူျပန္ခါနီးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ "တာ့-တာ" လို႔ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ဆိုၿပီး လက္ျပခိုင္းေနၾကပါတယ္။
ၿမိဳ႕ေပၚတင္လားဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ေသးဘူး။ ဒီ တာ့-တာက ေတာႀကိဳအံုၾကားအထိ ပ်ံ႕ႏွ႔ံဆင္းသက္လို႔ ေနပါတယ္။

ဒါကို ေထာက္ျခင္းအားျဖင့္ ကၽြန္မတို႔မွာ ျပန္ခါနီးႏႈတ္ဆက္စကား တခု မ႐ွိမျဖစ္၊ အပူတျပင္း လိုအပ္ေနတဲ့ပံုပါပဲ။ လိုသမွ မဟားဒယားမို႔ ကိုယ့္မွာလည္း မ႐ွိေလေတာ့ သူမ်ားဟာကို အတင္းဆြဲယူသံုးထားရတဲ့ သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါၿပီ။

"တာ့-တာ" ဆိုတာ ဘယ္လူမ်ိဳးက သံုးစြဲတဲ့ စကား၊ ဘာအဓိပၸါယ္႐ွိတယ္ဆိုတာကို ဇစ္ဇစ္ျမစ္ျမစ္ သိၾကတာလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏို႔ေပမယ့္ လက္ကေလးလႈပ္ျပၿပီး ေတြ႔ကရာလူကို "တာ့-တာ" ေနၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကမ်ား ကဲသထက္ကဲၿပီး "ဘိုင့္ဘိုင္- တာ့တာ-ခ်ဲရီးယို" အထိ လုပ္ေနၾကေလရဲ႕။
ကၽြန္မတို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ အိမ္တအိမ္က ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ အေမကသင္တာ လူႀကီးေတြကို "ဦးတင္ပါေသးရဲ႔" လို႔ ေျပာၿပီး ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ရမယ္တဲ့။ နည္းနည္းႀကီးလာေတာ့ "ကၽြန္မကို ခြင့္ျပဳပါဦး" လို႔ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ေတာ္ေတာ္ႀကီးလာျပန္ေတာ့ "ျပန္ပါဦးမယ္ေနာ္" လို႔ ေျပာရတယ္။ ဒါ ျမန္မာ့ ႏႈတ္ဆက္နည္း ျဖစ္မွာပါပဲ။
ခုေခတ္လို လက္ကေလးျပၿပီး "တာ့-တာ" လို႔ ဆိုမိရင္ အေမက လက္မ်ားပုတ္ခ်မလား မသိဘူး။ ၿပီးေတာ့ "ဘာလဲ ညည္းတို႔စကားက တာတယ္ဆိုတာ ေကာင္းမွတ္လို႔ လူထဲသံုးေနရတာလား" လို႔ ေငါက္မွာ အမွန္ပါပဲ။
ျမန္မာစကားက လူေပၚစ အဆင့္မ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ ႂကြယ္၀ပါတယ္။ ေ၀ါဟာရ မဆင္းရဲပါဘူး။ လူၾကည့္ၿပီး အသက္နဲ႔အလိုက္ ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔အလိုက္ သံုးႏႈန္းေျပာဆိုရတဲ့ စကားမ်ိဳးပါ။ ဒီလိုယဥ္ေက်းမႈဟာ လူမ်ိဳးတိုင္းမွာေတာင္ မ႐ွိပါဘူး။ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈ သမနိ ႐ွည္လွတယ္ဆိုတဲ့ တ႐ုတ္တို႔လို လူမ်ိဳး အခ်ိဳ႕ မွာသာ ႐ွိတာပါ။
အေဖလုပ္တဲ့ လူအေပၚကို ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ႀကီး မေက်လည္ေပမယ့္ "မင္းကလဲကြာ" လို႔ ျမန္မာစကားက ေျပာလို႔ မရပါဘူး။ "ခင္ဗ်ားႀကီးကလဲဗ်ာ" လို႔ ေျပာမိရင္ေတာင္ "အေဖကို ခင္ဗ်ားလံုးႀကီး ႐ိုက္ေျပာတာ ႐ိုင္းလိုက္တာ" လို႔ ဆိုပါေသးတယ္။ "ယူကလဲ ဂြက်လိုက္တာ" လို႔ ေျပာခ်င္လို႔လဲ မျဖစ္ပါဘူး။ "အေဖကလဲ အေဖရာ" ဆိုတာမ်ိဳးကို အလြန္ဆံုးေျပာရတာပါ။ ျမန္မာမွာ ကိုယ္က ေျပာခ်င္တဲ့လူနဲ႔ တန္ရာေ၀ါဟာရကို ေ႐ြးၿပီး သံုးစြဲရပါတယ္။ ဒါဟာ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈပဲ။

ခုေတာ့ ရည္းစားလည္း "တာ့-တာ"၊ သူငယ္ခ်င္းလည္း "တာ့-တာ"၊ ဘုန္းႀကီးရဟန္း လည္း "တာ့-တာ" တဲ့။ ဘယ္လိုမ်ား ျဖစ္ေနၾကတယ္ မသိပါဘူး။

ကၽြန္မတို႔ မိုးကုတ္သြားလည္ၾကေတာ့ မိတ္ေဆြေတြကို ျပန္ပါ့မယ္လို႔ ႏႈတ္ဆက္တဲ့အခါ အိမ္တိုင္းက ျပန္ႏႈတ္ဆက္တဲ့စကားက "ျဖည္းျဖည္း ျပန္ပါ႐ွင္" တဲ့။ ဒါဟာ ျပန္ခါနီး လူကို မိုးကုတ္က ႏႈတ္ဆက္တဲ့ စကားပါ။ မိုးကုတ္မွာ လမ္းေတြက ေျမျပင္လမ္း မဟုတ္ဘူး။ အတက္အဆင္း၊ အေကြ႔အေကာက္ေတြ၊ ကားနဲ႔ ခရီးသြားရတာ။ ကားအျမန္ေမာင္းရင္ အသက္အႏၱရာယ္နဲ႔ ေတြ႔ရတာ၊ ေတြ႔ေပါင္းလည္း မေရမတြက္ႏိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ဆီမွာ ခြဲခါနီး ႏႈတ္ဆက္တဲ့ လူတိုင္းကို "ျဖည္းျဖည္းပဲျပန္ပါ" လို႔ ႏႈတ္ဆက္မွာ မွာတာထင္ပါရဲ႕။ ေမတၱာ ေစတနာ က႐ုဏာအျပည့္နဲ႔ ႏႈတ္ဆက္လိုက္တဲ့ စကားမို႔ ၾကားရသူရဲ႕နားထဲမွာ ခ်မ္းေျမ့ၾကည္ႏူး လိုက္တာ။ "တာ့-တာ" နဲ႔ မကြာလား။ ျမန္မာမွာ ႏႈတ္ဆက္စကားေတြ ႂကြယ္ႂကြယ္၀၀ ႐ွိၿပီးသားပါ။

--
လူထုေဒၚအမာ
ေသာင္းေျပာင္းေထြလာမဂၢဇင္း၊ တြဲ ၁၈၊ အမွတ္ ၈၊ ၁၉၈၃ ဧၿပီ။

လူထုေဒၚအမာဟာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ကာလမွာ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေတြေနတာေတြကို ဥပမာေပး ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္အေနနဲ႔ ေရးသားထားတာ ဗဟုသုတရဖြယ္ျဖစ္သလို လိုက္နာက်င့္သံုးဖြယ္ရာ အခ်က္ေတြကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ စကားေျပာဆို ဆက္ဆံတဲ့အလုပ္ဟာ ေန႔တုိင္းႀကံဳေတြေနရတဲ့ အလုပ္တစ္ခုပါ။ လူေတြ႔ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က်စကားေျပာသည္ျဖစ္ေစ၊ ဖုန္းနဲ႔ျဖစ္ေစ ေန႔တုိင္းေျပာဆို ဆက္ဆံေနၾကတဲ့အခါမွာ လူတုိင္းနားဝင္ခ်ိဳသာေအာင္ သံုးႏွုန္းေျပာဆိုဖို႔လိုပါတယ္။ ထို႔အတူ သံုးစြဲတဲ့ စကားလံုးေတြကိုလည္း သူ႔ေနရာႏွင့္သူ သူ႔အသက္အရြယ္ႏွင့္သူ အထူးသတိျပဳအသံုးျပဳဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အေမမာေျပာသလိုပဲ ျမန္မာစကားမွာ ေဝါဟာရမဆင္းရဲပါဘူး။ သို႔ေပမယ့္လည္း ေျပာဆိုဆက္ဆံၾကတဲ့ေနရာမွာ ... ဥပမာအားျဖင့္ အိမ္တစ္အိမ္ကေနျပန္ခါနီး ႏွုတ္ဆက္တဲ့အခါမွာ "ဒိုးၿပီ/လစ္ၿပီ/ဂိုးၿပီ/ေရြ႕ၿပီ" စသည္ျဖင့္ ေပါင္းစံု ေျပာဆိုသံုးႏွုန္းေနၾကပါတယ္။ တကယ္တမ္း စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဒီစာလံုးေတြဟာလည္း ျမန္မာစာလံုးေတြေတာ့ မဟုတ္ဘဲ ေခတ္ကာလအရ ေပၚေပါက္လာတဲ့ ဘန္းစကားေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့ ကိုယ့္ထက္အသက္ႀကီးသူ၊ ဝါႀကီးသူေတြကို သြားေျပာရင္ေတာ့ မသင့္ေတာ္လွပါဘူး။

ျပည္ပေရာက္ျမန္မာအခ်ိဳ႕တြင္လည္း ထိုကဲ့သို႔ စကားလံုးအသံုးျပဳပံု အားနည္းခ်က္အခ်ိဳ႕ကို ေတြ႔ျမင္ရပါတယ္။ ဥပမာ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ေျပာဆိုဆက္ဆံတဲ့အခါမွာ ... "ဘုန္းဘုန္း ဆြမ္းဘုန္းေပးၿပီးပါၿပီလားဘုရား ေျပာရမည့္အစား ဘုန္းဘုန္း စားၿပီးၿပီလား"၊ "တင္ပါ့ဘုရား ဟု ေျပာရမည့္အစား ဟုတ္ကဲ့" စသည္ျဖင့္ လူလူခ်င္းဆက္ဆံသကဲ့သို႔ အလြယ္တကူ ေျပာဆို သံုးႏွဳန္းေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေန႔တုိင္းေျပာဆိုဆက္ဆံၾကတဲ့အခါမွာ စကားလံုးအသံုးအႏွုန္းေလးေတြကို သတိထားၿပီး ေျပာဆိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္တုိင္လည္း မိမိလူမ်ိဳး၏ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ ယဥ္ေက်းမွဳကို ထိန္းသိမ္းရာေရာက္သလို လူမွဳ႕ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးနယ္ပယ္မွာလည္း လူခ်စ္လူခင္ေပါမ်ားသည့္ ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာ အမ်ိဳးသား/သမီး တစ္ဦးအျဖစ္ ထင္ရွားေတာက္ပလာႏုိင္ပါေၾကာင္း အေမလူထုေဒၚအမာ၏ ေဆာင္းပါးႏွင့္အတူ ထပ္ေလာင္း တင္ျပလိုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

Comments

Popular posts from this blog

မိုး သီခ်င္းမ်ား

မိုးနဲ႔ပက္သက္တဲ့ သီခ်င္းမ်ားကို ရႏုိင္သမွ် စုစည္းေပးလိုက္ပါတယ္။ မုိးနဲ႔ပက္သက္၍ က်န္ရွိေနေသးေသာ (သို႔) မွ်ေ၀ေပးလိုေသာ သီခ်င္းမ်ားရွိခဲ့ရင္လည္း comment ေပးခဲ့ႏုိင္ပါတယ္။ သီခ်င္းမ်ား နားဆင္ရင္း အပန္းေျဖ ေပ်ာ္႐ႊင္ႏုိင္ပါေစ မိုးရာသီထဲ - Lဆိုင္းဇီမိုးေလးဖြဲတုန္း - မ်ိဳးေက်ာ့ၿမိဳင္၊ ထြန္းအိျႏၵာဗို၀မ္းနည္းမွတ္တမ္း - စိုင္းစိုင္းခမ္းလွိဳင္အခ်စ္မိုး - ေဂ်ညီညီေမၿမိဳ႕မိုး - စိုင္းထီးဆိုင္
ေမဦးမိုး - ရင္ဂိုဒီမိုး - ေဂ်ညီညီအခါလြန္မိုး - ထူးအိမ္သင္
အလြမ္းမိုးစက္မ်ား - အဲလက္စ္ထစ္ခ်ဳန္းမိုး - ေဇာ္၀င္းထြဋ္ဇူလိုင္မိုး - ေဆာင္းဦးလွိဳင္မိမိုးကို - အဲလက္စ္မိုး - ထြန္းအိျႏၵာဗိုမိုးေမွ်ာ္သူ - စံလင္းမိုးနဲ႔အတူငိုေနမယ္ - ေမစံပယ္ၫိဳမိုးည - ခရီးသြားငါးေယာက္မိုးသည္းထဲမွာ - ၀ုိင္၀ုိင္းမိုးသည္းထဲမွာ ပုန္းေရွာင္သူ - NGIIKမိုးရာသီအလြမ္း - XBananaတစ္ခါတုန္းက - ရသမိုး - ေက်ာ္သူစိုး၊ Rဇာနည္မိုးနဲ႔မ်က္ရည္ - ရဲေလးမိုးေျပးေလး - YoYoမိုးေျပး - ခင္ဘုန္းရြာသာရြာပါမိုး - ၿဖိဳးႀကီး၊ ငယ္ငယ္မိုးသက္တင္ေလ - လႊမ္းမိုးရြာမယ္ဆိုရင္ေလ - မီမီ၀င္းေဖ (ဒ႑ာရီသီခ်င္းမ်ားမွ)မိုးသီခ်င္း - NO

Add Digg vote button in Blogger post

Template ကို Backup လုပ္ပါ။Expand Widget Template ကိုေရြးပါ။ဒီ Code ကို ရွာပါ။<p><data:post.body/></p>
Replace with<p>
<!-- DIGG -->
<div style='float:right; margin-left:10px;'>
<script type='text/javascript'>
digg_url = '<data:post.url/>';
</script>
<script src='http://digg.com/tools/diggthis.js' type='text/javascript'/>
</div>
<data:post.body/>
</p>Source : Ajaxcold

ငါအိုသြားတဲ့အခါ

ငါအိုသြားတဲ့အခါ ငါဟာ အရင္ကငါ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ငါ့ကို နားလည္ေပးပါ။ စိတ္ရွည္ရွည္ထား ဆက္ဆံေပးပါ။

ခ်ိနဲ႕နဲ႕လက္ေတြနဲ႕ ထမင္းဟင္းေတြ အက်ၤီေပၚ ေလာင္းမိတဲ့အခါ၊ ဖိနပ္ႀကိဳးေတြ ခ်ည္ဖို႕ေမ့သြားတဲ့အခါ၊ ငါ့ကို မရြံပါနဲ႕၊ ငယ္ငယ္တုန္းက ငါသင္ေပးခဲ့တာေတြကို ေက်းဇူးျပဳၿပီး သတိရေပးပါ။

အပ္ေၾကာင္းထပ္မက ေျပာဖူးတဲ့ စကားေတြကို ငါျပန္ေျပာမိတဲ့အခါ စကားမျဖတ္ပဲ ေက်းဇူးျပဳၿပီး နားေထာင္ေပးပါ။ ငယ္ငယ္တုန္းက အိပ္ရာ၀င္တုိင္း တစ္ေထာင့္တည ပံုျပင္ေတြ မ႐ုိးေအာင္ ေျပာရင္း ငါေခ်ာ့သိပ္ခဲ့ဖူးတာေတြကို သတိရေပးပါ။

မလႈပ္မရွားႏိုင္လို႕ ေရခ်ဳိးဖို႕ အကူအညီလိုတဲ့အခါ ငါ့ကုိ မညိဳညင္ပါနဲ႕၊ ငယ္ငယ္တုန္းက ေခ်ာ့တစ္လွည့္ ေျခာက္တစ္ခါ ေရခ်ဳိးေပးခဲ့ဖူးတဲ့ ပံုရိပ္ေလးကို ျမင္ေယာင္ေပးပါ။

ေခတ္သစ္ နည္းပညာသစ္ေတြကို မသိနားမလည္ခဲ့ရင္ ငါ့ကိုမေလွာင္ပါနဲ႕၊ ငယ္ငယ္တုန္းက “ဘာေၾကာင့္” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းတိုင္းကို စိတ္ရွည္စြာ ငါျပန္ေျဖခဲ့တာကို သတိရေပးပါ။

စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါ ႏြမ္းလ်ၿပီး၊ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္တဲ့အခါ ခြန္အားပါတဲ့ လက္တစ္စံုနဲ႕ ငါ့ကိုကူတြဲေပးပါ။ လမ္းေလွ်ာက္သင္စ အရြယ္တုန္းက တစ္လွမ္းခ်င္း လွမ္းေလ်ာက္ က်င့္ေပးခဲ့ဖူးတာေတြကို ေက်းဇူးျပဳၿပီး သတိရေပးပါ။

အသက္ႀကီးလာလို႕ စ…