ေစာင့္လိုက္ရတဲ့စာ၊ This is myanmar ႏွင့္ ထုိင္းဘေလာ္ဂါ

ႏုိင္ငံျခား ျပန္ထြက္ဖုိ႔ ေစာင့္လိုက္ရတဲ့ ေက်ာင္းကစာ ... အခုမွ ေရာက္လာေတာ့တယ္။ ဆက္သြယ္ေရး အင္မတန္ေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။ ရန္ကုန္ဆင္းၿပီး Visa တိုးရဦးမယ္။ ေနာက္ သံုးေလးရက္ေလာက္ေနရင္ ရန္ကုန္ကို ေရာက္မယ္။ ေ႐ႊမႏၲေလးကို ခဏျပန္ေရာက္ေနတဲ့ ဘန္ေကာက္မွ ကိုမ်ိဳးေက်ာ္ထြန္းနဲ႔လည္း ေလွ်ာက္လည္ျဖစ္တယ္။ မေန႔က ေမၿမိဳ႕ကို သြားလည္ၾကေသးတယ္။ ဓာတ္ပံုေတြလည္း ရိုက္ခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္မွပဲ ပံုေတြကို တင္ေတာ့မယ္။ ျပန္ေရာက္ေနတဲ့ ကာလအတြင္း ေတာ္ေတာ္ေတာ့ စိတ္တင္းထားရတယ္။ အင္တာနက္ကလည္း သံုးခ်င္တုိင္း သံုးမရ၊ မီးကလည္း ပ်က္၊ စေလာင္းေတြဆိုရင္ အခုဆို ခိုးၾကည့္ရသလိုေတာင္ ျဖစ္ေနတယ္။ ကိုပုဂံနက္ကို ႏုိင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္က ေျပာသြားတာကိုေတာင္ သတိရမိတယ္။

"မင္းတို႔ ျမန္မာေတြကို ေမးခြန္းေတြ ေလ်ာက္ေမးလိုက္တုိင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့ အေျဖတစ္ခုနဲ႔ပဲ အဆံုးသတ္သြားတယ္တဲ့"

"ဘာလဲလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့"

"This is Myanmar." တဲ့ ... ရွင္းေရာ။

ကိုမ်ိဳးေက်ာ္ထြန္းလည္း ၁၈ ရက္ေန႔ေလာက္ ျပန္သြားမယ္ထင္တယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ရန္ကုန္ကို သူ႔ထက္အရင္ ေရာက္ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ရထားစီးရင္ေတာ့ ၾကည့္ၾကပ္စီးရလိမ့္ဦးမယ္။ ဘုရားစာ ရသေလာက္ ရြတ္သြားဦးမွ။ ေတာ္ၾကာ ဘဘတို႔ရြာနားေရာက္ရင္ ဒံုးဒံုးဒိုင္းဒိုင္း အသံေတြၾကားေနမွာ စိုးရိမ္ရတယ္။ အင္း ... ေျပာရင္ ၾကက္သီးထတယ္။ ေတာ္ၿပီ ... ကားနဲ႔ပဲသြားတာေကာင္းတယ္။

ကဲ အခ်ိန္ရွိတံုး ... ဓာတ္ပံုေလးေတြ ေလ်ာက္ရိုက္၊ ေ႐ႊမႏၲေလးကို အ၀လည္လိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ။ က်န္းမာေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ :)