7 Jul 2009

7 July မေမ့ႏုိင္

ယေန႔သည္ (၇) ဇူလိုင္ ေက်ာင္းသားအေရးေတာ္ပံုႀကီးသည္ ၄၇ ႏွစ္ေျမာက္ေသာေန႔ျဖစ္ၿပီး ၁၉၆၂ ခုႏွစ္တြင္ အာဏာသိမ္းခဲ့ေသာ ဗိုလ္ေန၀င္း စစ္အုပ္စု၏ စစ္အာဏာရွင္စနစ္အား ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့ေသာ ေက်ာင္းသားအေရးအေတာ္ပံုႀကီးျဖစ္သည္။ စစ္အုပ္စုမွ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားသမၼဂ အေဆာက္အဦးအား ရက္ရက္စက္စက္ မိုင္းခြဲဖ်က္ဆီးခဲ့ၿပီး ေက်ာင္းသား ရာႏွင့္ခ်ီကာ သတ္ျဖစ္ခဲ့သည္ အေရးအခင္းႀကီးလည္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယခုလို သမုိင္း၀င္ေန႔မ်ိဳးကို ယေန႔လူငယ္ေတြေရာ၊ အနာဂါတ္လူငယ္မ်ားပါ သိရွိထားသင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၇ ဇူလိုင္ ေက်ာင္းသားအေရးေတာ္ပံုအေၾကာင္း ေရးသားထားေသာ ပို႔စ္တစ္ခုကို မွ်ေ၀လိုက္ရပါတယ္။
.......................
...................................
..........................................

အဲဒီေန႔ ည (၇) နာရီ အခ်ိန္ ျမန္မာ ေရဒီယုိ ကေန အသံလႊင္တဲ့ အခါ အာဏာ႐ူး ေနဝင္းဟာ

“က်ေနာ္ တိုင္းျပည္ တာဝန္ ယူသည့္ အခ်ိန္မွာ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား မ်ားရဲ႕ စည္းမဲ့ ကမ္းမဲ့ ဘဝကို ျပင္ရမဲ့ တာဝန္ပါ က်ေရာက္ ေနလို႕ တပ္မေတာ္ရဲ႕ အင္အား တစိတ္ တေဒသကို သံုး၍ ေျဖရွင္း လိုက္ပါသည္” တဲ့ …

“အခု ျဖစ္တဲ့ ကိစၥဟာ ေက်ာင္းသား ကိစၥ တခုတည္း မဟုတ္ဘဲ ႏိုင္ငံေရး အေမွာင့္ ပေရာဂမ်ား ဖမ္းစားတယ္ ဆုိတာ ရိပ္စား မိပါတယ္။ က်ေနာ္ တို႕ကို အလုပ္ ပ်က္ကြက္ေအာင္ ရည္စူးၿပီး တမင္ လုပ္ လုပ္ေန ၾကတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ က်ေနာ္ ေနာက္ထပ္ ဘာမွ် မေျပာ လိုပါဘူး။ ဓါးကို ဓါးခ်င္း လွံကို လွံခ်င္း ဆုိင္ဖုိ႕သာ ရွိပါတယ္” လို႕ ေက်ာင္းသားနဲ႕ ျပည္သူ တရပ္လံုးကုိ မိုက္မိုက္ ႐ိုင္း႐ိုင္း ‘ဒါး ဒါးခ်င္း လွံ လွံခ်င္း’ ဆိုၿပီး ထပ္မံ စိန္ေခၚ ေစာ္ကားခဲ့ ျပန္ေတာ့တယ္။

ေနာက္ၿပီး စစ္အစုိးရက ဒီ အျဖစ္အပ်က္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သတင္း ထုတ္ျပန္ ရာမွာလည္း ေက်ာင္းသား (၁၇) ဦးသာ ေသဆုံးေၾကာင္း ေၾကညာ ခဲ့တယ္။ အမွန္မေတာ့ မႏၱေလးေဆာင္ တခုထဲတင္ စာရင္း အရ (၁၇) ဦး ေသဆုံး ခဲ့တယ္။ ေျမာင္းျမက ေက်ာင္းသား ကုိေက်ာ္ဝင္းဟာ သူရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္က ေသြးနဲ႔ မႏၱေလးေဆာင္ နံရံမွာ “၇ – ၇ – ၆၂ မေမ့ၾကနဲ႔” လို႔ ေရးသြား ခဲ့တယ္။

...................................
...............................................
..................................................................

No comments:

Post a Comment

Thanks for your comment.