Skip to main content

ကၽြန္ေတာ္ ႏွင္ ့ေမးခြန္းမ်ား

လေတြအားလံုးထဲမွာ ဒီလျဖစ္တဲ့ February လဟာ အတိုေတာင္းဆံုးပါပဲ [ ဘာေၾကင့္လဲဆိုတာ သိခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီမွာ ဖတ္ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္ ] ရက္ နည္းတဲ့အတြက္ လကုန္တာ ျမန္သလို တစ္ဘက္ကၾကည့္ရင္လည္း အခ်ိန္ေတြကုန္တာ ျမန္တာကို ျပေနသလိုပါပဲ။ အေ၀းတစ္ေနရာကို ေရာက္ေနသူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ အစကေတာ့ အခ်ိန္ေတြရယ္ၾကာလိုက္တာ ထင္ခဲ့ေပမယ့္ အခု တကယ့္ကိုပဲ ျမန္ေနတာပါ။

အဲဒီလို ေရြ႔လ်ားေနတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် ငါ ဘာေတြအက်ိဳးရွိေအာင္ လုပ္ေနသလဲ၊ ႀကံစည္ေနသလဲ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြကိုလည္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ၿပီးေမးမိေနတယ္? ေသခ်ာတာကေတာ့ အသက္တစ္ႏွစ္ ထပ္ၿပီးႀကီးလာတာပဲ။ ေလာကသင္ခန္းစာေတြ၊ ဆိုဆံုးမမွဳေတြအရလည္း လူဆိုတာ အသက္တစ္ႏွစ္ႀကီးလာတာနဲ႔အမွ် အသိဥာဏ္ပိုၿပီး ရင့္က်က္လာရမယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ ငါေရာ ... ဘာအသိဥာဏ္ေတြ ရင့္က်က္ တိုးပြားလာသလဲ? အဲဒီလို ျဖစ္လာေအာင္ေရာ ဘာအစီအစဥ္ေတြ ဘာရည္မွန္းခ်က္ေတြထားၿပီး လုပ္ေနသလဲ? ငါ့အတြက္ ဒါမွမဟုတ္ ငါ့မိသားစုအတြက္ ငါ ဘာေတြ လုပ္ခဲ့ ၿပီးၿပီလဲ?

စာဖတ္မွတ္စုမ်ားအရ"လူသည္ အိပ္ရာမ၀င္ခင္တုိင္း ဒီေန႔အတြက္ အသိဥာဏ္၊ ပညာ၊ ဥစၥာ ထဲက တစ္ခုခုကို ရလိုက္မွ အဲဒီ တစ္ေန႔တာအတြက္ အဓိပၸာယ္ရွိရွိျဖတ္သန္းခဲ့ေသာသူ ျဖစ္သည္"ေနာက္တစ္ခုကလည္း ဒီလိုဆိုထားျပန္ပါတယ္ "အိပ္၊ စား၊ ကာမ ထိုသံုးပါးတြင္ လူႏွင့္ႏြားသည္ အတူတူပင္ျဖစ္၏။ မတူညီေသာ အခ်က္သည္ကား အသိဥာဏ္ပညာပင္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ႏြားထက္ သာလိုပါကား အသိဥာဏ္ပညာ ရေအာင္ ႀကိဳးစားရွာေလာ့"
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီေန႔အတြက္ ငါဟာ
အသိဥာဏ္၊ ပညာ၊ ဥစၥာ ဒီသံုးမ်ိဳးထဲက ဘာကိုရလိုက္သလဲ (သို႔) ဘာကို ရေအာင္လုပ္ေနသလဲ

Comments

Popular posts from this blog

မေရာက္တာၾကာၿပီ

ဘေလာ့လာၿပီး မေရးျဖစ္တာ ၂ ႏွစ္နီးပါးရွိသြားၿပီပဲ။ ေဖ့ဘုတ္ေတြေပၚလာၿပီးကတည္းက ဒီဘက္ကိုလွည့္မလာျဖစ္ဘူး။ ျပန္ေရးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။ အဓိကကေတာ့ ကုိယ္စိတ္ဝင္စားတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို ျပန္ၿပီးေရးခ်င္တယ္။ အဓိကကေတာ့ ဓာတ္ပံုႏွင့္ နည္းပညာသတင္းေတြကိုေပါ့။

Buddhapadipa Temple

Camera: Nikon D7000 | 35mm, F8 @ 1/200s, ISO 200 Software : Adobe Lightroom, Photoshop © Chan Mya Soe

ဆရာႀကီး မင္းသုဝဏ္ရဲ႕ ယခုေခတ္ႏွင့္ကိုက္ညီေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

ျမန္မာတို႔အတြက္

ငါသာလွ်င္ေတာ္ သူမေတာ္ရ
လူေတာ္ထင္မွာ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ရမည္လည္း

ၾကြားရင္းႏွင့္နစ္ ဝါးရင္းနစ္သည့္
နစ္လွ်က္ေနပါတို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ရမည္လည္း

အေကာင္းဆိုးထင္ ဆိုးေကာင္းထင္ႏွင့္
အထင္လြဲပါ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ ရမည္လည္း

သူ႔ကိုငါညွိဳး ငါ့သူညွိဳးႏွင့္
အညွိဳးႀကီးပါ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ ရမည္လည္း

ၿငီး၍မၿပီး ညဴမၿပီးဘူး
အၿပီးတကာ လုပ္ႏုိင္ပါမွ
ေတာ္ရာေရာက္လိမ့္ ေနာင္အဖို႔
ႏိုးၾကထၾကျမန္မာတို႔ သားေျမးတို႔အတြက္ ႀကိဳးပမ္းစို႔

ဆရာႀကီး မင္းသုဝဏ္