ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာက္ေနခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနခဲ့ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႔ျဖစ္တဲ့ ဒီေန႔မွပဲ ပို႔္စ္တစ္ခုကိုေကာင္းေကာင္းျပန္ၿပီး တင္ျဖစ္ေတာ့တယ္။ အမွတ္တရ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔လည္း ပါပါတယ္။ အရင္ကတည္းက ပို႔စ္ေတြကို ေရးခ်င္စိတ္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေ႐ႊႏုိင္ငံ၏ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္မ်ား အသကုန္ ေကာင္းမြန္မွဳေၾကာင့္ ဘယ္လုိမွ အဆင္မေျပခဲ့ပါ။ ဒီေန႔ေတာ့ ပို႔စ္တစ္ခုကို ေကာင္းမြန္စြာတင္ႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ ပို႔စ္တင္ႏုိင္ျခင္း အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ပါတီပြဲေလးတစ္ခုေတာင္ လုပ္ရင္ ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစားမိတယ္။ ေမြးေန႔ မနက္ေစာေစာ ဘုရားကို သြားမယ္လို႔ ရည္႐ြယ္ထားခဲ့တာလည္း မသြားလိုက္ရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ေမြးေန႔မတုိင္ခင္တစ္ရက္ ေမၿမိဳ႕ကိုအသြားမွာ ကားပ်က္ၿပီး အဲဒီမွာပဲ တစ္ည အိပ္လိုက္ရတယ္။ မႏၲေလးကို ညေန ၃ နာရီေလာက္မွ ျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔ အရင္က ႏွစ္ေတြေလာက္ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းေတာ့ဘူး။ အရင္ျဖစ္ခဲ့ ပ်က္ခဲ့တာေတြကို ေတြးမိတိုင္း ၀မ္းနည္းမိသလို ေမြးေန႔မွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြအနားမွာ ရွိေနတဲ့အတြက္ နည္းနည္းေတာ့၀မ္းသာမိပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့လည္း အဲဒီလူေတြလည္း ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ဘယ္သူက ဘယ္သူကို အရင္ ႏွုတ္ဆက္ရမယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းလို႔ မရႏ...
ေအးဗ်ာ။ ဘာေတြျဖစ္ကုန္မွန္း မသိေတာ့ပါဘူး။ အိႏၵိယမွာ ျမန္မာျပည္ထက္ ထူးျခားတာ တစ္ခု ႐ွိတယ္။ ဗုဒၶဇယႏၱိေန႔မွာ အရက္ဆိုင္မ်ား ပိတ္ပါတယ္။ အခုဆို မဟာ၀ီရလို႕ေခၚတဲ့ ဂ်ိန္းဘုရားေန႔ အတြက္ အရက္ဆိုင္မ်ား ပိတ္ဦးမွာပါ။ ေဒလီလို ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားမွာ အရက္ဆိုင္မ်ား မႈိလိုေပါက္မေနပါ။ စားေသာက္ဆိုင္တို္င္းမွာ အရက္မရပါ။ ဘီယာလဲ မရပါ။ ဘီယာေပ်ာ့(အခ်ိဳရည္သာသာ)ေတာ့ ရတယ္။ အေျခခံအားျဖင့္ ကုလားမ်ား လုမႈဆက္ဆံေရး ညံ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလို အမွတ္တရေလးေတြေတာ့ ႐ွိတယ္ဗ်။
ReplyDeleteSo, india is better than myanmar pot. Good :)
ReplyDelete