Skip to main content

Sharing: သူငယ္ခ်င္း

ဒီပို႔စ္ေလးက ကၽြန္ေတာ္ေရးတဲ့ စာသားေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ေျပခိုင္ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေမးလ္ကေန ပို႔ေပးထားတာပါ။ လူတုိင္း လူတုိင္းမွာ သူငယ္ခ်င္း၊ မိတ္ေဆြဆိုတာ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္းကေတာ့ လူတုိင္းမွာ မရွိပါဘူး။ ဒီပို႔စ္ေလးအတြက္ ေျပခုိင္ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ကိုယ့္ဘဝမွာ စိတ္တူကိုယ္တူ အၿမဲေပါင္းသင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလဲလို႔ လက္ခ်ဳိး ေရတြက္ၾကည့္ဖူးပါသလား.. ? ကိုယ္နဲ႔ အခုမွ ခင္မင္ရင္းႏွီးေပမဲ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေပါင္းလာတဲ့ ငယ္ေပါင္းလို ဘာမဆို ဖြင့္ေျပာ တိုင္ပင္ မွ်ေဝလို႔ ရႏိုင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာ ရွိဖူးလား …? ရွိတယ္ဆိုရင္ တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးပါ။

ကံတရားက ဆန္းၾကယ္တယ္။ ကိုယ္မထင္မွတ္၊ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္ကို ကိုယ့္ဆီ အေရာက္ပို႔လိုက္တယ္။ အဲဒီလူက ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေရာက္မလာတတ္ဘဲ ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္က တန္ဖိုးထားရ ေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ေဘးပတ္ဝန္းက်င္က လူေတြကို တန္ဖိုးထားပါ။ သူငယ္ခ်င္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ခ်စ္သူရီးစားပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မိသားစုပဲျဖစ္ျဖစ္ ေတြ႔တုန္း၊ ဆံုတုန္း သူတို႔ကို တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးတတ္ဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။

ကံပါလို႔ ငါတို႔ ေတြ႔ဆံုၾကတယ္။
ကံပါလို႔ ငါတို႔ ခင္မင္ၾကတယ္။
ကံပါလို႔ ငါတို႔ စိတ္ကို ဖလွယ္ၾကတယ္။
အတူေနတဲ့ တစ္စကၠန္႔ေလးကို ငါတို႔ တန္ဖိုးထားသင့္တယ္။
အခုလက္ရွိ အေျခအေနကို ပိုျမတ္ႏိုးသင့္တယ္။
ဒါမွ ဘဝမွာ ေနာင္တဆိုတာ မရွိမွာ။
သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ … ခ်ီးက်ဴး အားေပးစကား ေျပာႏိုင္တဲ့သူ ျဖစ္တယ္။
ေဝဖန္ ႏွစ္သိမ့္မႈကိုလည္း ေပးတတ္တဲ့သူ ျဖစ္တယ္။

ေလာကႀကီးတြင္ လူတစ္မ်ဳိးရွိသည္။

တျခားလူ မသိေသာ ကိုယ္၏လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္မ်ားကို သူသိသည္။ ကိုယ္စာမရေသာအခ်ိန္တြင္ ရွင္းျပတတ္ၿပီး ကိုယ္အမွား လုပ္မိေသာအခ်ိန္တြင္ ကိုယ့္ဘက္မွရပ္တည္ၿပီး ဝန္ခံေပးတတ္သည္။ အားငယ္ေသာအခ်ိန္တြင္ အားေပးတတ္ၿပီး ဝမ္းနည္းေနသည့္ အခ်ိန္မ်ားတြင္ နွစ္သိမ့္တတ္သည္။ ကိုယ္အဆင္ေျပလွ်င္ သူ႔ကိုေမ့ေနတတ္ၿပီး အဆင္မေျပေသာအခ်ိန္မ်ားတြင္ ကိုယ့္ရင္ဖြင့္သမွ်ကို စိတ္ရွည္ရွည္ျဖင့္ နားေထာင္ေပးတတ္သည္။ ကိုယ္နွင့္အတူ ရွိေနမည့္ အခ်ိန္မ်ားက ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ထက္ပင္ ၾကာရွည္ခိုင္ၿမဲတတ္သည္။ ထိုလူမ်ဳိးကို သူငယ္ခ်င္း ဟုေခၚသည္။

ဘဝရဲ႕ ဇာတ္ဆရာ ေစညႊန္ရာအတိုင္း ေဝးခဲ့ၾကလဲ လူတိုင္းမွာ ဘဝမွာ ေမ့လို႔မရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိခဲ့ၾကမယ္ဆိုတာ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ေက်းဇူး အထူးတင္ပါတယ္။ သတိရခ်င္ရင္ သတိရစရာေလးေတြ တမင္ရွာေနစရာမွ မလိုတာ … အမွတ္မထင္ေျပာဆို ဆက္ဆံမႈေလးေတြက ဘဝတစ္ေလ်ာက္ သက္ရွိထင္ရွားေနသေရြ႕ သတိရစရာ တမ္းတစရာ တြယ္တာမႈေလးေတြ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္ေလ။

Most people walk in and out of your life, but only true friends leave footprints in your heart.

ရာသီဥတုေတြ ေျပာင္းလဲေနသလိုပါပဲ။ လူ႔ဘဝဆိုတာလည္း ေဟာင္းလိုက္ သစ္လိုက္။ဖုန္းစာအုပ္ကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မေရမတြက္နိုင္ေအာင္ ပလူပ်ံေနတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ေတြ ... ဘယ္ ဖုန္းနံပါတ္ကုိမ်ား စိတ္အားထက္သန္ၿပီးေရးမွတ္ခဲ့မိလဲ … ဒီေန႔ထိ ဘယ္ဖုန္းနံပါတ္နဲ႔မ်ား အဆက္အသြယ္ အၿမဲရွိခဲ့သလဲ . ကုိယ့္ကိုယ္ျပန္ ဆန္းစစ္ၾကည့္မိတယ္။

လူ႔ဘဝဆိုတာ ရထားတစ္စီးလိုပဲ … သြားတဲ့ ခရီးတစ္ေလ်ာက္မွာ လူေတြက တက္လာၾကတယ္။ ဆင္းသြားၾကတယ္။ ေနရာသစ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္သစ္မွာ အိမ္သစ္၊ ရာသစ္ေတြနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြအသစ္ေတြနဲ႔ ဆံုမယ္။ မိတ္ေဆြသစ္ဖဲြ႔ဖို႔အတြက္ အခ်ိန္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ေပးဆပ္ခဲ့ဖူးလဲ… မိတ္ေဆြေဟာင္းေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ဖို႔ အတြက္ အခ်ိန္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ေပးဆပ္ခဲ့ဖူးလဲ … အခ်ိန္ေတြရဲ႕ အေျပာင္းအလဲၾကားမွာ ရွိရင္းစဲြ သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ဟာ တေျဖးေျဖးက်ဲလာခဲ့တယ္။ ညအခါ မိုးေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ရင္ ၾကယ္ေလးေတြဟာ တစ္စုတစ္စည္းထဲ ရွိေနသလိုပဲ ... တကယ္တမ္းေတာ့ ၾကယ္ေတြဟာ တစ္ပြင့္နဲ႔ တစ္ပြင့္ အရမ္းေဝးကြာၾကတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒါေပမဲ့ စိတ္တူကိုယ္တူ ေပါင္းဖက္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ ဘယ္နွစ္ေယာက္ရွိလဲဲ… ဘယ္နွစ္ေယာက္နဲ႔မ်ား အဆက္အသြယ္ အၿမဲရွိလဲ … နွစ္ေတြၾကာလာမွ အဆက္အသြယ္ နည္းခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းေတြ လူေလာကကေန တေျဖးေျဖး ထြက္ခြာ သြားမွန္းသတိျပဳမိတယ္။

လူေတြဟာ
အသက္(၂ဝ)မွာ အခ်စ္ကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။
အသက္(၃ဝ)မွာ လက္ထပ္ဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။
အသက္(၄ဝ)မွာ ေအာင္ျမင္မွုကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။
အသက္(၅ဝ)မွာ ၾကြယ္ဝဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။
အသက္(၆ဝ)မွာ ျပည့္စံုုဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။
အသက္(၇ဝ)မွာ က်န္းမာဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။
အသက္(၈ဝ)မွာ အိပ္လိုက္ျပီးရင္ ျပန္နိုးလာဖို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။
သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြကို ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ၾကသလဲ… အကူအညီလိုအပ္မွ ေမွ်ာ္လင့္တတ္ၾကတယ္။

သမုဒၵရာ ဝမ္းတစ္ထြာလို႕ ဆိုထားခဲ့ၾကတယ္ ။ ဟုတ္ကဲ့ … ဝမ္းတစ္ထြာအတြက္ လာေရာက္လုပ္ကိုင္ ၾကသူေတြလည္း ရိွၾကတယ္ ။ တစ္ထြာ ၊ႏွစ္ထြာ ၊သံုးထြာ မက တာဝန္ႀကီးမ်ားႏွင့္ လာေရာက္လုပ္ကိုင္ ၾကသူေတြလည္း ရိွၾကပါတယ္ ။ ဘဝဆိုတာ ရုန္းကန္ျခင္းလို႔ ဆိုထားခဲ့တဲ့အတိုင္း တစ္ေျမရပ္ျခားလာေရာက္ လုပ္ကိုင္ၾကရေပမယ့္ လူခ်င္းတူတူ သူခ်င္းမွ်မွ် အဆင္ေျပစြာ လုပ္ကိုင္ေနထိုင္စားေသာက္လုိၾကတာ လူ႔သဘာဝေပပဲ မဟုတ္ပါလားဗ်ာ။

Comments

Popular posts from this blog

မေရာက္တာၾကာၿပီ

ဘေလာ့လာၿပီး မေရးျဖစ္တာ ၂ ႏွစ္နီးပါးရွိသြားၿပီပဲ။ ေဖ့ဘုတ္ေတြေပၚလာၿပီးကတည္းက ဒီဘက္ကိုလွည့္မလာျဖစ္ဘူး။ ျပန္ေရးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။ အဓိကကေတာ့ ကုိယ္စိတ္ဝင္စားတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို ျပန္ၿပီးေရးခ်င္တယ္။ အဓိကကေတာ့ ဓာတ္ပံုႏွင့္ နည္းပညာသတင္းေတြကိုေပါ့။

ဆရာႀကီး မင္းသုဝဏ္ရဲ႕ ယခုေခတ္ႏွင့္ကိုက္ညီေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

ျမန္မာတို႔အတြက္

ငါသာလွ်င္ေတာ္ သူမေတာ္ရ
လူေတာ္ထင္မွာ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ရမည္လည္း

ၾကြားရင္းႏွင့္နစ္ ဝါးရင္းနစ္သည့္
နစ္လွ်က္ေနပါတို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ရမည္လည္း

အေကာင္းဆိုးထင္ ဆိုးေကာင္းထင္ႏွင့္
အထင္လြဲပါ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ ရမည္လည္း

သူ႔ကိုငါညွိဳး ငါ့သူညွိဳးႏွင့္
အညွိဳးႀကီးပါ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ ရမည္လည္း

ၿငီး၍မၿပီး ညဴမၿပီးဘူး
အၿပီးတကာ လုပ္ႏုိင္ပါမွ
ေတာ္ရာေရာက္လိမ့္ ေနာင္အဖို႔
ႏိုးၾကထၾကျမန္မာတို႔ သားေျမးတို႔အတြက္ ႀကိဳးပမ္းစို႔

ဆရာႀကီး မင္းသုဝဏ္


Buddhapadipa Temple

Camera: Nikon D7000 | 35mm, F8 @ 1/200s, ISO 200 Software : Adobe Lightroom, Photoshop © Chan Mya Soe