ရည္စူးကုသိုလ္ ရေစလို

မနက္ျဖန္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဆြမ္းသြားကပ္ဖို႔ ဒီေန႔ည ဆြမ္းဟင္းခ်က္ေနတယ္။ ကိုယ္တုိင္ခ်က္လားဆိုေတာ့ ေျပာလို႔လည္း မရဘူးဗ်။ အစ္မကို ကူေပးရင္း ခ်က္ေနတာေပါ့။ ဆြမ္းဟင္းကို ေျပာတာေနာ္ :P မနက္ျဖန္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အဘ ဆံုးတာ ၁၀ ႏွစ္ျပည့္ဆုိေတာ့ အဘအတြက္ ရည္စူးၿပီး ေန႔ဆြမ္းသြားကပ္ၾကဖို႔ လုပ္ေနတာပါ။ အဘ ဆိုတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္တို႔အတြက္ အရမ္းကို ေက်းဇူးရွိခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေပါ့။

ဆြမ္းကပ္ဖို႔ ဟင္းခ်က္ေနရင္း ကၽြန္ေတာ့္အသိ အစ္ကိုႀကီး ကိုသန္းေအး ေျပာျပသြားတဲ့ စကားေလးကို သတိရမိတယ္။ "ညီေလး ... ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳလုပ္တယ္ဆိုတာ စိတ္ထဲမွာ ေလာဘစိတ္မရွိရဘူးတဲ့။ ကိုယ္က တစ္ခုခုရခ်င္လို႔ (ဥပမာ ... ဒါကို လွဴရျခင္းအက်ိဳးအားေၾကာင့္ ခ်မ္းသာရပါလုိ၏) ကုသိုလ္ေကာင္းမွု ျပဳတယ္ဆိုရင္ ကုသိုလ္ မရရင္ ငရဲက အရင္ရေနၿပီတဲ့။ ဘာစိ္တ္မွာ မထားဘဲ လွဴၿပီးေတာ့မွသာ သတၱ၀ါေတြ အားလံုးအတြက္ အမွ်ေ၀လိုက္ပါတဲ့။ အဲဒါကုသိုလ္ အရဆံုးပဲတဲ့"

တကယ္တမ္း စဥ္စားၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီစကားကို မသိခဲ့ခင္ အခ်ိန္အထိ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳ ျပဳခဲ့တာေတြဟာ ေလာဘေတြပါလားဆိုတာ စဥ္ျခင္မိလာတယ္ တစ္ခုခုလိုခ်င္လို႔ ျပဳခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားေနတယ္။ အခုကိစၥမွာလည္း ကၽြန္ေတာ့္အဘ ေကာင္းရာ မြန္ရာျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ပဲ ရည္ရြယ္တယ္။ ကိုယ္ ဘာျဖစ္ပါေစ ညာျဖစ္ပါေစ အတြက္ ဘာမွ မစဥ္းစားေတာ့ဘူး။ လွဴၿပီးေတာ့မွ အဘအတြက္ ဆုေတာင္းေပးရင္း သတၱ၀ါေတြကိုပါ အမွ်ေပးေ၀လိုက္ေတာ့မယ္

စာၾကြင္း # ထုိစကားေလးသည္ ကိုသန္းေအးအား ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါးမွ ေဟာေျပာသြားျခင္းျဖစ္ပါသည္။