Skip to main content

စိတ္ထဲရွိတာေတြ ခ်ေရးမိတဲ့အခါ

ဒီတစ္ပတ္အတြင္း အင္တာနက္ျပန္ရေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနမိတယ္။ သတင္းေတြလုိက္ဖတ္လုိက္၊ သီခ်င္းေတြ ေဒါင္းလုပ္လုပ္လုိက္၊ ခ်က္တင္ထဲ၀င္လုိက္နဲ႔ အလုပ္ကိုျဖစ္ေနတာပဲ။ ေက်ာင္းကလည္း ၂၅ ရက္ေန႔ေလာက္မွ ျပန္စမယ္ဆုိေတာ့ ေက်ာင္းမဖြင့္ခင္ အြန္လုိင္းေပၚမွာ အဲဗား လုိလုိေရာက္ေနမိတာေပါ့။ ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ရင္ ကို႔စ္ အတြက္ေထာက္အကူျဖစ္မည့္ ၀က္ဆုိဒ္ေတြလည္းရွာရအံုးမယ္။ အခုကတည္းကရွာထား ျပင္ဆင္ထားမွျဖစ္မယ္။ ေနာက္မွဆုိရင္မလြယ္ဘူး။ အဆို္င္းမန္႔ ေတြေရာ ပေရာဂ်က္ေတြေရာ လုပ္ရေပအံုးမည္။ ကို႔စ္အတြက္ ပုိက္ဆံသြင္းဖုိ႔ ကိစၥလည္းစဥ္းစားရအံုးမယ္။ တစ္ခါတည္းသြင္းရင္ေတာ့ ၇၀၀ သက္သာတယ္။ ႏွစ္ရစ္ခြဲသြင္းရင္ေတာ့ ဒီတိုင္းပဲ။ တစ္ခါတည္းပဲ ေကာင္းပါတယ္။ သက္သာတာေပါ့။ အင္း .. မနက္ျဖန္ အလုပ္အတြက္ အင္တာဗ်ဴးသြားရအံုးမယ္။ အဆင္ေျပမယ္လုိ႔ေတာ့ထင္တာပဲ။ အလုပ္အတြက္ကလည္း NI Number နဲ႔ BankAccount ကလည္း ေတာ္ေတာ္အေရးပါေနတယ္။ NI Number အတြက္ အင္တာဗ်ဴးကလည္း ၂၅ ရက္ေန႔မွ သြားရမယ္။ အလုပ္က NI ရွိလားေမးရင္ေတာ့ ဒုကၡ။ မေမးပါေစနဲ႔လုိ႔ပဲ ဆုေတာင္းရေတာ့မယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ေျဖရမယ္။ ဟူး .. သက္ျပင္းေတြ ဘာလုိ႔အရမ္းခ်မိေနပါလိမ့္။ သီခ်င္းေတြနာေထာင္ၿပီး စိတ္ထဲမွာ ဘာေတြျဖစ္ေနမွန္း မသိဘူး။ ေဒါင္းလုပ္လုပ္လုိက္ နားေထာင္လုက္နဲ႔။ ၿပီးေတာ့ ျပႆနာတစ္ခုလည္းေတြ႔ေနတယ္။ အဆန္းပဲ တစ္ခါမွ မေတြ႔ဖူးဘူး။ ကြန္ပ်ဴတာမွာ ဘေရာက္ဇာ ႏွစ္ခုရွိတယ္။ အုိင္အီးနဲ႔ ေျမေခြး။ အင္တာနက္ကြန္နက္ရွင္က အုိင္အီးနဲ႔က်ေတာ့ အလုပ္မလုပ္ပဲ ေျမေခြနဲ႔က်ေတာ့ အလုပ္လုပ္တယ္။ ဘာျဖစ္မွန္းကို မသိဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြေျပာတဲ့ အတိုင္းလည္းလိုက္လုပ္ၾကည့္ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ မရဘူး။ အဆန္းပဲ။ ရွိေစေတာ့ .. ၿပီးမွပဲ ဆားဗစ္ကလူေတြကို ဖုန္းဆက္ၿပီး လာလုပ္ခုိင္းတာပဲေကာင္းတယ္။ အင္တာနက္ရတာကလည္း ျပႆနာက အခုထိမၿပီးႏိုင္ေသးဘူး။ ဟူး ..။ အခုသီခ်င္းနားေထာင္ရင္း ဒီစာေတြကိုေရးေနတယ္။ ခံစားမႈကေတာ့ တစ္မ်ိဳးပဲ။ ဒီေန႔တစ္ေနကုန္ ဘယ္မွလည္းမသြားဘူး။ အခန္းထဲမွာပဲ။ ေတာ္ေတာ္ေနႏိုင္ပါလားလုိ႔ေတာင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္အံ့ၾသေနတယ္။ မႏၲေလးကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ခ်က္တင္မွာသိပ္မေတြ႔ဘူး။ မႏၲေလးမွာလည္း ကြန္နက္ရွင္က ဖြတ္ ကြန္နက္ရွင္ျဖစ္ေနတယ္လုိ႔ၾကားတယ္။ အဲဒီဒုကၡကလည္း ေတာ္ေတာ္ ဂယက္ရိုက္တယ္။ အဆက္အသြယ္လုပ္ရတာ မေကာင္းေတာ့ဘူး။ စိတ္ညစ္တယ္ .. ကြန္နက္ရွင္ရယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ ေကာင္းေကာင္းအဆက္အသြယ္လုပ္ႏိိုင္မလဲ မသိဘူး။ ေျပာလုိ႔ေကာင္းေနၿပီဆုိ ေပ်ာက္သြားျပန္ၿပီ .. ခဏခဏပဲ။ ေလတယ္။ မိုးကေတာ့ မႏၲေလးမွာေကာင္းေနဆဲပဲတဲ့။ ဒီမွာေတာ့ နဲနဲပူတယ္။ ညဘက္မွာေတာ့ ေအးေနတယ္။ အခု ေန၀င္တာ ေစာေစာလာၿပီ။ အရင္တုန္းက ည ၉ ၀န္းက်င္ေလာက္မွ၀င္တာ အခု ၈ နာရီဆုိေန၀င္ေနၿပီ။ ေနာက္ပိုင္းပိုဆုိးမယ္တဲ့။ ညေန ၄ နာရီေလာက္ဆုိ ၀င္မယ္ထင္တာပဲ။ ဟာသေတာ့ ဟာသပဲ။ ညေန ၄ နာရီ ေမွာင္ေနၿပီ။ ဒီေန႔ ေနးတစ္ျမန္မာ ဖိုရမ္က မန္ဘာတစ္ေယာက္ဆီကေန Message တစ္ခုရတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ သူက ၁၆ ေက်ာင္းက ျဖစ္ေနတယ္။ ၁၆ေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္း ျပန္ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာမိတယ္။ မႏၲေလးနဲ႔ပက္သက္လုိ႔ အကူအညီလုိရင္ေျပာပါတဲ့။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သူ႕ရဲ႕ကူညီမႈစိတ္ဓာတ္ကို အသိအမွတ္ျပဳမိသြားတယ္။ ေနာက္ၿပီး စင္ကာပူကိုေရာက္ေနတဲ့ ညီမေလးတစ္ေယာက္ဆီကလည္း အီးေမးလ္ေရာက္လာတယ္။ သူ အဲဒီကိုေရာက္ေနမွန္းေတာ့သိတယ္။ အဆက္အသြယ္မလုပ္ျဖစ္ဘူး။ အခုမွပဲ အဆက္အသြယ္ရေတာ့တယ္။ ၀မ္းသာပါတယ္။ စင္ကာပူက ေနရတာ မေကာင္းဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲဒီလုိမထင္ဘူး။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ ျမန္မာႏိုင္ငံထက္စာရင္ေတာ့ အျခားဘယ္ႏိုင္ငံပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပညာေတြ စီးပြားေတြ ရွာလုိ႔ေကာင္းတာပဲေလ။ ညီမေလး အဆင္ေျပပါေစ။ ဟူး ... စိတ္ထဲမွာ ရွိတာေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ခ်ေရးလုိက္လုိ႔ စိတ္ထဲမွာလဲ ေတာ္ေတာ္ေပါ့သြားၿပီ။ သီခ်င္းနားေထာင္ၿပီး အိပ္ေတာ့မယ္။ ဒီေန႔ေစာေစာအိပ္မွျဖစ္မယ္။ မနက္ျဖန္ ေစာေစာထရမွာဆိုေတာ့။ ေန႔တစ္ေန႔ ကုန္သြားျပန္ၿပီ ...

Comments

Popular posts from this blog

မေရာက္တာၾကာၿပီ

ဘေလာ့လာၿပီး မေရးျဖစ္တာ ၂ ႏွစ္နီးပါးရွိသြားၿပီပဲ။ ေဖ့ဘုတ္ေတြေပၚလာၿပီးကတည္းက ဒီဘက္ကိုလွည့္မလာျဖစ္ဘူး။ ျပန္ေရးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။ အဓိကကေတာ့ ကုိယ္စိတ္ဝင္စားတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို ျပန္ၿပီးေရးခ်င္တယ္။ အဓိကကေတာ့ ဓာတ္ပံုႏွင့္ နည္းပညာသတင္းေတြကိုေပါ့။

eBook : သီေပါမင္းပါေတာ္မူ အေရးေတာ္ပံု - အမ်ိဳးသားပညာဝန္ ဦးဖိုးက်ား

Download
သီေပါမင္းပါေတာ္မမူမီႏွင့္ ပါေတာ္မူၿပီးခါစ ႏုိင္ငံအေျခအေန ... ပါေတာ္မူရျခင္း အေၾကာင္းအရင္းတို႔ကို ႏုိင္ငံျခားသားတို႔က မဟုတ္မမွန္ ေဖာ္ျပေရးသားထားမွဳမ်ားအား အမ်ိဳးသားပညာဝန္ ဦးဖိုးက်ားက တံု႔ျပန္ေခ်ပထားေသာ စာအုပ္

ဆရာႀကီး မင္းသုဝဏ္ရဲ႕ ယခုေခတ္ႏွင့္ကိုက္ညီေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

ျမန္မာတို႔အတြက္

ငါသာလွ်င္ေတာ္ သူမေတာ္ရ
လူေတာ္ထင္မွာ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ရမည္လည္း

ၾကြားရင္းႏွင့္နစ္ ဝါးရင္းနစ္သည့္
နစ္လွ်က္ေနပါတို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ရမည္လည္း

အေကာင္းဆိုးထင္ ဆိုးေကာင္းထင္ႏွင့္
အထင္လြဲပါ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ ရမည္လည္း

သူ႔ကိုငါညွိဳး ငါ့သူညွိဳးႏွင့္
အညွိဳးႀကီးပါ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ ရမည္လည္း

ၿငီး၍မၿပီး ညဴမၿပီးဘူး
အၿပီးတကာ လုပ္ႏုိင္ပါမွ
ေတာ္ရာေရာက္လိမ့္ ေနာင္အဖို႔
ႏိုးၾကထၾကျမန္မာတို႔ သားေျမးတို႔အတြက္ ႀကိဳးပမ္းစို႔

ဆရာႀကီး မင္းသုဝဏ္