Skip to main content

ၿပိဳင္ကား

ေက်ာင္းတက္ရတာလည္း တကယ္ေတာ့ ၿပိဳင္ကားတစ္စီး ေမာင္းေနရတာနဲ႔ သြားၿပီးတူေနတယ္။ ပထမဆံုးေတြ႔ရတဲ့ အေကြ႔အေကာက္ေတြကို မေက်ာ္ႏုိင္ရင္ ႏိုင္ဖုိ႔မလြယ္ဘူး။ ေက်ာင္းရဲ႕ပထမဆံုး Semester ဟာ ဂီယာနံပတ္၀မ္းနဲ႔ ေမာင္းေနရသလုိပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အရွိန္ေတာ္ေတာ္ေလးယူၿပီး ေမာင္းခဲ့မွ ေနာက္ပိုင္းလမ္းေတြက်ရင္ ဘာမွမျဖစ္ဘဲ အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႔သြားမွာ။ အခုတေလာေတာ့ CourseWork ေတြ Project ေတြအတြက္ Plan ဆြဲၿပီး စလုပ္ေနရၿပီ။ သိတာေတြေရာ မသိတာေတြေရာ အမ်ားႀကီးပဲ။ Formal Method ကေတာ့ ေခါင္းေတာ္ေတာ္စားတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး ေလ့က်င့္မွ ရမယ့္သေဘာပဲ။ လုပ္ေပဦးေပါ့။ အစေကာင္းမွ အေႏွာင္းေသခ်ာမွာကိုး။

Comments

Popular posts from this blog

မေရာက္တာၾကာၿပီ

ဘေလာ့လာၿပီး မေရးျဖစ္တာ ၂ ႏွစ္နီးပါးရွိသြားၿပီပဲ။ ေဖ့ဘုတ္ေတြေပၚလာၿပီးကတည္းက ဒီဘက္ကိုလွည့္မလာျဖစ္ဘူး။ ျပန္ေရးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။ အဓိကကေတာ့ ကုိယ္စိတ္ဝင္စားတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို ျပန္ၿပီးေရးခ်င္တယ္။ အဓိကကေတာ့ ဓာတ္ပံုႏွင့္ နည္းပညာသတင္းေတြကိုေပါ့။

Buddhapadipa Temple

Camera: Nikon D7000 | 35mm, F8 @ 1/200s, ISO 200 Software : Adobe Lightroom, Photoshop © Chan Mya Soe

ဆရာႀကီး မင္းသုဝဏ္ရဲ႕ ယခုေခတ္ႏွင့္ကိုက္ညီေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

ျမန္မာတို႔အတြက္

ငါသာလွ်င္ေတာ္ သူမေတာ္ရ
လူေတာ္ထင္မွာ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ရမည္လည္း

ၾကြားရင္းႏွင့္နစ္ ဝါးရင္းနစ္သည့္
နစ္လွ်က္ေနပါတို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ရမည္လည္း

အေကာင္းဆိုးထင္ ဆိုးေကာင္းထင္ႏွင့္
အထင္လြဲပါ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ ရမည္လည္း

သူ႔ကိုငါညွိဳး ငါ့သူညွိဳးႏွင့္
အညွိဳးႀကီးပါ တို႔ျမန္မာကို
ဘယ္ခါဆယ္၍ ရမည္လည္း

ၿငီး၍မၿပီး ညဴမၿပီးဘူး
အၿပီးတကာ လုပ္ႏုိင္ပါမွ
ေတာ္ရာေရာက္လိမ့္ ေနာင္အဖို႔
ႏိုးၾကထၾကျမန္မာတို႔ သားေျမးတို႔အတြက္ ႀကိဳးပမ္းစို႔

ဆရာႀကီး မင္းသုဝဏ္